OPIS.TXT

(52 KB) Pobierz
1. WIADOMOCI OGÓLNE


1.1 Poczštki kartingu 

Podawane z ust do ust wieci głoszš, że narodziny kartingu sš zasługš pilotów amerykańskich,
szukajšcych rozrywki w dłużšcych się chwilach wolnych od lotów podczas drugiej wojny
wiatowej . Była to jednak zabawa. Nikt wtedy nie przypuszczał, że za kilkanacie lat wyronie
z niej popularna dyscyplina sportu motorowego, jakš staje się karting. A czekać trzeba było dosyć długo, gdyż aż do roku 1956. Inicjatywa wyszła od pana Arta Ingelsa, mechanika Kurtis Craft Company w Indianapolis. W sierpniu 1956 r. Art zbudował pierwszy kart napędzany silnikiem WESTBEND 750. Kart ten był nieskomplikowanej konstrukcji, jednak zbudowany niezwykle so-lidnie . Prosta rama, wysoki, z prymitywnym hamulcem uruchamianym ręcznie. W miesišc póniej kart Ingelsa został po raz pierwszy publicznie zapre-zentowany z okazji wycigów samochodów sportowych Pomona. Dalsze wyda-rzenia potoczyły się szybko. Liczba kartów gwałtownie wzrosła, zaczęto myleć o torach kartingowych oraz o ujednoliceniu sprzętu kartingowego. W grudniu 1957 r. powstał Kartingowy Klub Ameryki. Ustalony przez niego regulamin w nie zmienionej postaci przetrwał przez 10 lat . Do Europy karting zawitał we wrzeniu 1958 r. . Do Anglii sprowadzono z Ameryki 5 kartów. Od tej pory datuje się żywiołowy rozwój
w Europie. 

1.2 Karting w Polsce . 

Mogłoby się wydawać, że poczštki kartingu w Polsce były bardzo opó-nione w stosunku do kartingu wiatowego. Tymczasem okazuje się, że pierwsze polskie karty zbudowano już w 1960 r. . Burzę rozpętał popularny tygodnik " Motor ", podajšc informacje o rozwoju kartingu na wiecie. Pomimo braku regulaminu budowy kartów, w tym samym roku jedziło już ok. 10 małych po-jazdów. Wszystkie konstrukcje były dosyć prymitywne i ciężkie, a duży wymiar kół (10 cali) nadawał im wyglšd małych samochodzików. ródłem napędu ów-czesnych kartów polskich były wszystkie typy dostępnych w kraju silników o pojemnoci skokowej od 50 cm3 do 200 cm3 . Pierwszym polskim kartem, któremu "Motor" w nadał nazwę "Polskiego go-karta nr 1", był kart zbudowany przez braci Popko z Częstochowy . Zastoso- wano w nim koła od sam. Mikrus,
a napędzany był starym silnikiem "ILO" 200 cm3 o mocy 5,5 KM . 

[Powrot na poczatek strony] 




2. MIĘDZYNARODOWY REGULAMIN KARTINGOWY "CIK"

2.1 Podstawowe pojęcia - definicje 

KART - pojazd naziemny z nadwoziem lub bez, z 4-ma kołami nie ustawionymi w linii i stale stykajšcymi się z nawierzchniš, z których dwa zapewniajš kierowanie, a dwa pozostałe - napęd. Głównymi częciami sš: podwozie (nadwozie), ogumienie, silnik i układ kierowniczy. BEZPIECZEŃSTWO - karty mogš startować wyłšcznie w stanie odpowiadajšcym normom bezpieczeństwa i zgodnym z regulaminem. Powinny być wykonane i utrzymane, aby zapewnić przestrzeganie regulaminu i aby nie stwarzać niebezpieczeństwa dla kierowcy i innych uczestników. HOMOLOGACJA - oficjalna identyfikacja sprzętu. Oficjalne stwierdze-nie dokonane przez FIA, że okrelony model podwozia, silnika lub sprzętu jest produkowany w dostatecznej serii, aby był zakwalifikowany do jednej z klas. 
WYCIG - konkurencja w której szybkoć jest czynnikiem rozstrzygajšcym o klasyfikacji. ZAWODY, SPOTKANIA LUB IMPREZY SPORTOWE - wycig, próby indywidualne, próby bicia rekordu, konkurs wytrzymałoci lub regularnoci w których bierze udział kart w celu współzawodniczenia. Zawody sš "międzyna-rodowe" lub "krajowe". Poza tym mogš istnieć zawody "zarezerwowane". 
START - chwila, w której pojedynczemu zawodnikowi lub kilku zawodnikom startujšcym równoczenie zostanie podany sygnał startu przez kierownika wycigu lub startera. 
START LOTNY - pojazd porusza się z szybkociš wycigowš w chwili rozpoczęcia pomiaru czasu. Start lotny może być stosowany jedynie do prób chronometrażowych. 
START RUCHOMY - mała szybkoć, start kontrolowany zależnie od okršżenia formułujšcego. Start może być dany tylko wtedy, gdy starter uzna że prędkoć i uformowanie szyku sš zadowalajšce i gdy nie było przyspieszenia przed żółtš liniš. 
START STOJĽCY - w chwili kiedy rozpoczyna się pomiar czasu pojazd jest nieruchomy. 

2.2 Stopnie licencyjne 

Każdy kierowca, chcšcy uczestniczyć w zawodach międzynarodowych po winien posiadać licencje międzynarodowš ważnš dla kartingu i na bieżšcy rok, wydano przez Narodowš Federację uznanš przez FIA, jak również musi posiadać uprzednie zezwolenie od tej Międzynarodowej Federacji. Licencja powinna być obowišzkowo zaopatrzona w zdjęcie jej posiadacza. Kierowca musi zadoć uczynić obowišzkom wynikajšcym z Międzynarodowego Regulaminu w zakresie kontroli lekarskiej kierowców i być w posiadaniu międzynarodowej karty lekarskiej ważnej na rok bieżšcy. Licencje i karty lekarskie powinny być przedstawione organizatorowi zawodów. Istniejš następujšce rodzaje stopni międzynarodowych kierowców, uprawniajšce do udziału w wycigach na torach w zależnoci od kategorii kartów i rodzaju zawodów: 

A - Formuła A, Formuła K, Formuła C, Formuła E,
B - Intercontinental A/B/C/E, Formuła E,
C - Intercontinental A/B/C/C"Sudam"/E.

Kierowca rozpoczyna od uzyskania licencji C. 

Wyższy stopień licencji jest ważny dla wszystkich kategorii kartów mniejszego znaczenia (wyjštek regulamin szczególny CIK). Kierowca-posiadacz licencji C nie może otrzymać licencji B, jeli nie będzie sklasyfikowany pomiędzy pięciu pierwszymi w co najmniej w 5 zawodach o krajowe mistrzostwo lub w zawodach międzynarodowych w cišgu 12 miesięcy poprzedzajšcy jego wniosek. Kierowca-posiadacz licencji B nie może ubiegać się otrzymanie licencji A jeli nie uzyska następujšcych wyników: 

- sklasyfikowany wród 10 pierwszych w finale między narodowych mistrzostw CIK, Trophum CIK lub Pucharze CIK, 
- sklasyfikowany w pierwszej trójce mistrzostwa krajowego, 
- sklasyfikowany w pierwszej trójce w międzynarodowej imprezie typu krajowego Open. 

Od czasu do czasu CIK może włšczyć inne zawody wysokiego stopnia, które zostanš stosowane do kryteriów kwalifikacyjnych. W każdym przypadku, co najmniej jeden z wyników liczšcych się do zakwalifikowania musi być spełniony podczas mistrzostw CIK i w żadnym przypadku nie mogš być brane pod uwagę warunki niezbędne do przejcia z licencji C do licencji B. O wyjštkowe odstšpienie dla licencji A należy wnioskować w CIK. 

2.3 Grupy-Karty podzielone sš na dwie grupy zdefiniowane zależnie od stosowanego silnika. 


Grupa 1.
Formuła K
Seryjny silnik jednocylindrowy chłodzony powietrzem.
Maksymalna pojemnoć skokowa 100 cm3 bez skrzyni biegów.
Silnik z zaworem obrotowym.
Maksymalna masa: 135 kg.
Minimalna masa karta: 60 kg (bez paliwa).
Ganik: dowolny, maksymalna rednica gardzieli (venturi) 32 mm.
Opony: 5" lub 6"
Obowišzkowe boczne nadwozie.
Obowišzkowa przednia osłona.


Formuła A
Seryjny silnik jednocylindrowy, chłodzony powietrzem.
Maksymalna pojemnoć skokowa 100 cm3, bez skrzyni biegów.
Silnik z zaworem obrotowym.
Maksymalna masa: 135 kg.
Minimalna masa: 60 kg (bez paliwa).
Ganik: z przepustnicš, z osiš centralnš, z maksymalnš rednicš gardzieli (venturi) 24 mm.
Opony 5".
Obowišzkowe boczne nadwozie.
Obowišzkowa przednia osłona.


Formuła C
Silnik jednocylindrowy chłodzony powietrzem lub cieczš.
Pojemnoć skokowa maksymalna 125 cm3.
Ograniczenia
- jak dla formuły K, poza tym:
- zabroniony jest jakikolwiek układ wtryskowy
- 1 ganik
- skrzynia biegów minimalnie z 3, maksymalnie z 6 przełożeniami
- zabroniony jest jakikolwiek układ turbodoładowania lub doładowania
- zabroniony jest jakikolwiek system "Power-Valve"
- minimalna masa: krótkie tory - obowišzkowe boczne nadwozie, masa 160 kg
- długie tory - wymagania dla nadwozi sš takie same jak dla formuły E, masa 165 kg 

Formuła E
Silnik: maksymalna pojemnoć skokowa 250 cm3 
Napęd:
- albo silnikiem chłodzonym powietrzem lub cieczš (max.2 cylindry)
- albo 2-ma identycznymi silnikami chłodzonymi powietrzem lub cieczš (1 cylinder w silniku)
- skrzynia biegów co najmniej 3 przełożenia
- produkcja seryjna
Masa minimalna z pojedynczym silnikiem jednocylindrowym 180 kg z nadwoziem
Masa minimalna samego karta: 95 kg bez nadwozia*
- inne silniki: 195 kg z nadwoziem 
Masa minimalna samego karta: 110 kg bez nadwozia*
(* - bez paliwa)


Grupa 2:
Intercontinental A
Seryjny silnik jednocylindrowy, chłodzony powietrzem, bez skrzyni biegów
Maksymalna pojemnoć skokowa 100 cm3 
Silnik z zaworami klapkowymi z następujšcymi ograniczeniami:
- skok minimalny 48,5 mm, maksymalny 54,5mm
- pojemnoć skokowa 100 cm w ramach zachowania kšta otwarcia całkowitego wylotu 177 , ze wszystkimi tolerancjami włšczonymi
- liczba kanałów przepływowych: 3
- tylko 1 ganik homologowany CIK
Ganik powinien być typu z przepustnicš, osiš centralnš, maksymalnš rednicš gardzieli (venturi) 24mm,
-Tłumik wylotu powinien być homologowany CIK. Tłumik powi nien zawierać dwa kółka do plombowania oraz wytłoczony numer homologacyjny CIK.
- Tłumik dolotu zarejestrowany przez CIK - obowišzkowa.
- Masa minimalna 135 kg.
- Masa minimalna karta 60 kg (bez paliwa).
- Obowišzkowe nadwozie boczne.

Intercontinental B
- Seryjny silnik jednocylindrowy, homologowany
- Maksymalna pojemnoć skokowa 135 cm3, bez skrzyni biegów
- Masa minimalna: razem 145 kg, kierowca 75 kg.
- Masa minimalna: kart 60 kg (bez paliwa).
- Obowišzkowe nadwozie boczne.

Intercontinental C
Silnik jednocylindrowy, chłodzony powietrzem lub cieczš.
Maksymalna pojemnoć skokowa 125 cm3,homologowany przez CIK.
Ograniczenia:
- jak dla Intercontinental A, poza tym:
- zabroniony jest jakikolwiek układ wtryskowy
- 1 ganik
- skrzynia biegów minimalnie 3, maksymalnie 6 przełożeń
- zabroniony jest jakikolwiek system turbodoładowania lub doładowania 
Masa minimalna:
- tory krótkie: obowišzkowe boczne nadwozie: masa 160 kg
- tory długie: wymagania dla nadwozia ...
Zgłoś jeśli naruszono regulamin