lab67.doc

1. Cel ćwiczenia:

Doświadczalne sprawdzenie prawa indukcji Faradaya oraz badanie ruchu ciał w ziemskim polu grawitacyjnym.

2. Podstawowe wzory wykorzystane w ćwiczeniu:

z ­– odległość środka cewki od wlotu rurki [m]

g – przyśpieszenie ziemskie

d – odległość pomiędzy umownymi biegunami

3. Spis przyrządów pomiarowych:

-dwa zestawy cewek

a)      zestaw trzynastu jednakowych cewek nawiniętych na długiej rurce do badania zależności siły elektromotorycznej od prędkości magnesu względem cewki

b)     zestaw czterech cewek nawiniętych w jednakowej odległości od wylotu rurek, ale o różnej ilości zwojów do badania zależności siły elektromotorycznej od ilości zwojów cewki

4. Tabele z wynikami pomiarów i obliczeń

Tabele z wynikami pomiarów i obliczeń (tabela 1, tabela 2) są dołączone jako załącznik w innym pliku.

Legenda do tabeli:

dT – t – różnica pomiędzy czasem pojawienia się maksimum SEM a czasem pojawienia się    minimum SEM.

Esr – wartość średnia E z serii pomiarów.

dTsr – wartość średnia t z serii pomiarów.

Rys.1 Wykres zależności E od czasu t.

5. Analiza błędów.

Do obliczenia błędów korzystaliśmy ze wzoru na błąd kwadratowy średniej arytmetycznej dla serii pomiarów:

6. Dyskusja Błędów i Wnioski.

Otrzymane wartości oraz wykresy, które otrzymaliśmy są zbliżone do oczekiwanych. Brak liniowości w końcowej fazie wykresu E = f (v) można wytłumaczyć niedokładnością aparatury pomiarowe oraz bliżej nie zidentyfikowanym nam błędom, podejrzewamy, że liniowość wykresu E = f(n) jest zachwiana także z tych samych przyczyn. Liniowość jest doskonale widoczna w początkowym fragmencie tego wykresu więc przypuszczamy, że Faraday jednak miał racje..