MPDM.doc

(250 KB) Pobierz
MIĘDZYNARODOWE PRZEPISY

MIĘDZYNARODOWE PRZEPISY

O ZAPOBIEGANIU ZDERZENIOM NA

MORZU Z 1972 ROKU

 

1.1. POSTANOWIENIA OGÓLNE

 

Prawidło 1 Zakres stosowania

 

a/ Niniejsze prawidła stosuje się do wszystkich statków na pełnym morzu i na wszystkich wodach z nim połączonych dostępnych dla statków morskich.

b/ Żadne z postanowień niniejszych prawideł nie stoi na przeszkodzie stosowaniu wydanych przez właściwą władzę przepisów szczególnych dotyczących red, portów, rzek, jezior lub śródlądowych dróg wodnych połączonych z morzem pełnym i dostępnych dla statków morskich. Takie przepisy szczególne powinny być, tak dalece, jak jest to możliwe, jak najbardziej dostosowane do niniejszych prawideł.

c/ Żadne z postanowień niniejszych prawideł nie stoi na przeszkodzie stosowaniu wydanych przez Rząd któregokolwiek państwa przepisów szczególnych odno­śnie do dodatkowych świateł pozycyjnych, świateł sygnałowych lub sygnałów dawanych gwizdkiem dla okrętów wojennych i statków w konwoju, a także odnośnie do dodatkowych świateł pozycyjnych lub sygnałowych dla flotylli statków rybackich zajętych połowem. Te dodatkowe światła pozycyjne i sygnały dawane gwizdkiem powinny być w miarę możliwości takie, aby nie można ich było pomylić z jakimkolwiek światłem lub sygnałem uznanym gdziekolwiek w niniejszych prawidłach

d/ Dla celów niniejszych prawideł Organizacja[1] może przyjąć systemy rozgrani­czenia ruchu.

e/ Jeżeli zainteresowany Rząd stwierdzi, że statek o specjalnej konstrukcji czy przeznaczeniu nie może spełniać w pełni bez przeszkód dla swych specjalnych funkcji postanowień niniejszych prawideł w odniesieniu do liczby, miejsca zamocowania, zasięgu lub sektora widoczności świateł lub znaków, jak również w odniesieniu do rozmieszczenia i charakterystyki urządzeń sygnalizacji dźwię­kowej, to statek taki powinien odpowiadać takim innym postanowieniom odno­szącym się do liczby, miejsca zamocowania, zasięgu lub sektora widoczności świateł lub znaków, jak również w odniesieniu do rozmieszczenia i charakterystyki urządzeń sygnalizacji dźwiękowej, wydanym przez jego Rząd. które w odniesieniu do danego statku są najbardziej zbliżone do niniejszych prawideł.

 

Prawidło 2 Odpowiedzialność

 

a/ Żadne z postanowień niniejszych prawideł nie zwalnia statku ani jego armatora, kapitana bądź załogi od następstw jakiegokolwiek zaniedbania przestrzegania niniejszych prawideł lub zaniedbania zachowania środków ostrożności, których może wymagać zarówno zwykła praktyka morska, jak i szczególne okolicz­ności danego wypadku.

b/ Przy interpretowaniu i stosowaniu niniejszych prawideł należy uwzględniać wszystkie niebezpieczeństwa żeglugi i zderzenia oraz wszelkie szczególne oko­liczności, łącznie z możliwościami danych statków, które w celu uniknięcia bezpośredniego niebezpieczeństwa mogą uczynić konieczne odstąpienie od niniejszych prawideł.

 

Prawidło 3 Definicje

 

W rozumieniu niniejszych prawideł, z wyjątkiem wypadków, gdy z treści wynika inaczej:

a/ Wyraz "statek" określa wszelkiego rodzaju urządzenie pływające, nie wyłą­czając urządzeń bezwypornościowych i wodnosamolotów używanych lub nadających się do użytku jako środek transportu wodnego.

b/ Określenie "statek o napędzie mechanicznym" oznacza każdy statek wpro­wadzany w ruch przez maszynę.

c/ Określenie "statek żaglowy" oznacza każdy statek pod żaglami pod warun­kiem, że urządzenie napędowe, jeżeli jest zainstalowane na statku, nie jest używane.

d/ Określenie "statek zajęty połowem" oznacza każdy statek łowiący sieciami, sznurami haczykowymi, włokami lub innymi narzędziami połowu, które ogra­niczają zdolność manewrową; określenie to nie obejmuje statku łowiącego włó­czonymi sznurami haczykowymi lub innymi narzędziami połowu, które nie ograniczają zdolności manewrowej. e/ Wyraz "wodnosamolot" oznacza każde urządzenie latające przystosowane do manewrowania na wodzie.

f/ Określenie "statek nie odpowiadający za swoje ruchy" oznacza statek, który wskutek wyjątkowych okoliczności nie jest w stanie manewrować zgodnie z wymaganiami niniejszych prawideł i dlatego nie może ustąpić z drogi innemu statkowi.

g/ Określenie "statek o ograniczonej zdolności manewrowej" oznacza statek, którego zdolność do manewrowania zgodnie z wymaganiami niniejszych prawi­deł jest ograniczona ze względu na charakter jego pracy i który dlatego nie może ustąpić z drogi innemu statkowi. Określenie "statek o ograniczonej zdolności manewrowej" obejmuje, ale nie ogranicza się do następujących statków:

i/ statek zajęty układaniem, obsługą lub podnoszeniem znaku nawigacyjnego,  

podwodnego kabla lub rurociągu;

ii/ statek zajęty pracami pogłębiarskimi, hydrograficznymi lub podwodnymi;

iii/ statek w drodze zajęty zaopatrywaniem lub przekazywaniem osób. za­pasów lub

ładunku;

iv/ statek zajęty wodowaniem lub podnoszeniem na pokład samolotów;

v/ statek zajęty oczyszczaniem z min;

vi/ statek zajęty taką czynnością holowniczą, która poważnie ogranicza sta­tek

holujący oraz obiekt holowany w ich zdolności do odchylania sic od ich kursu,

h/ Określenie "statek ograniczony swoim zanurzeniem" oznacza statek o na­pędzie mechanicznym, który z racji swego zanurzenia w stosunku do dostępnej głębokości wody jest poważnie ograniczony w jego zdolności do odchylania się od kursu, jakim idzie.

i/ Określenie "w drodze" oznacza, że statek nie stoi na kotwicy, nie jest przymo­cowany do lądu i nie stoi na mieli/nie.

j/ Wyrazy "długość" i "szerokość" statku oznaczają jego długość całkowitą i naj­większą szerokość.

k/ Za "wzajemnie widoczne" należy uważać statki tylko wtedy, gdy jeden statek może być obserwowany wzrokowo z drugiego statku.

l/ Określenie "ograniczona widzialność" oznacza wszelkie warunki, w których widzialność jest ograniczona wskutek mgły, oparów, padającego śniegu, ulew­nego deszczu, burz piaskowych lub jakichkolwiek innych podobnych przyczyn.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1.2. PRAWIDŁA WYMIJANIA

 

ROZDZIAŁ I

 

ZACHOWANIE SIĘ STATKÓW WE WSZELKICH WARUNKACH WIDZIALNOŚCI

 

Prawidło 4

Zakres stosowania

 

    Prawidła niniejszego rozdziału stosuje się do wszelkich warunków widzialności.

 

Prawidło 5

Obserwacja

 

Każdy statek powinien stale prowadzić właściwą obserwację zarówno wzrokową i słuchową, jak i za pomocą wszystkich dostępnych środków w istniejących okolicz­nościach i warunkach odpowiednich do pełnej oceny sytuacji i ryzyka zderzenia.

 

Prawidło 6

Szybkość bezpieczna

 

Każdy statek powinien stale iść z bezpieczną szybkością tak, aby mógł podjąć właś­ciwe i skuteczne działanie w celu uniknięcia zderzenia i zatrzymać się w odległoś­ci odpowiedniej do istniejących okoliczności i warunków.

Przy ustalaniu bezpiecznej szybkości powinny być w szczególności uwzględnione następujące czynniki:

a/ przez wszystkie statki:

i/ widzialność;

ii/ natężenie ruchu, łącznie ze zgrupowaniami statków rybackich lub innych statków;

iii/ zdolność manewrowa statku, a zwłaszcza odległość potrzebna do zatrzyma­nia się

statku i jego zwrotność w istniejących warunkach;

iv/ podczas nocy obecność na dalszym planie świateł, takich jak światła nabrzeżne lub

rozproszenie świateł własnych;

v/ stan wiatru, morza i prądu oraz bliskość niebezpieczeństw nawigacyjnych:

vi/ zanurzenie w stosunku do dostępnej głębokości wody;

b/ ponadto przez statki używające radaru:

i/ charakterystyka, sprawność oraz ograniczenia urządzenia radarowego;

ii/ ograniczenia wynikające z użytej skali zasięgu radaru;

iii/ wpływ stanu morza, pogody i innych zakłócających źródeł na wykrywanie radarem

obiektów;

iv/ możliwość nie wykrywania przez radar w odpowiedniej odległości małych

statków, lodów i innych pływających obiektów;

v/ liczba, położenie i ruch statków wykrytych przez radar:

vi/ dokładniejsza ocena widzialności przy użyciu radaru do określenia od­ległości do

statków lub innych obiektów znajdujących się w pobliżu.

 

 

 

 

Prawidło 7

Ryzyko zderzenia

 

a/ W celu ustalenia, czy istnieje ryzyko zderzenia, każdy statek powinien użyć wszelkich dostępnych środków stosownie do istniejących okoliczności i warun­ków. Jeżeli istnieje jakakolwiek wątpliwość co do istnienia ryzyka, należy przyjąć, że ono istnieje.

b/ W celu uzyskania wczesnego ostrzeżenia o ryzyku zderzenia należy w sposób właściwy używać znajdujących się na statku zdatnych do użytku urządzeń radarowych, łącznie z przeszukiwaniem na dalekim zasięgu oraz właściwie korzystać z nakresów lub równoważnej, systematycznej obserwacji wykrytych obiektów.

c/ Nie wolno dokonywać oceny sytuacji na podstawie skąpych informacji, szcze­gólnie skąpych informacji radarowych.

d/ Przy ustalaniu, czy istnieje ryzyko zderzenia, należy w szczególności uwzględniać co następuje:

i/ należy przyjąć, że ryzyko zderzenia istnieje, jeżeli namiar kompasowy na zbliżający

się statek nie zmienia się wyraźnie;

ii/ ryzyko takie może czasami istnieć nawet wówczas, gdy widoczna jest wy­raźna

zmiana namiaru, szczególnie przy zbliżaniu się do bardzo dużego statku, zespołu

holowniczego lub przy zbliżaniu się do statku na małą odległość.

 

Prawidło 8

Działania w celu uniknięcia zderzenia

 

a/ Jeżeli okoliczności na to pozwalają, każde działanie podjęte w celu uniknięcia zderzenia powinno być zdecydowane, wykonane wystarczająco wcześnie i z należytym uwzględnieniem zasad dobrej praktyki morskiej.

b/ Jeżeli okoliczności na to pozwalają, każda zmiana kursu lub szybkości w celu uniknięcia zderzenia powinna być dostatecznie duża, aby była łatwo widoczna dla innego statku obserwującego wzrokowo lub za pomocą radaru. Należy uni­kać kolejno następujących po sobie małych zmian kursu lub szybkości.

c/ Jeżeli istnieje wystarczająca przestrzenna morzu, wówczas sama zmiana kursu może być najskuteczniejszym działaniem w celu zapobiegnięcia sytuacji nadmiernego zbliżenia pod warunkiem, że będzie ona znaczna, wykonana w porę i nie wyniknie z niej inna sytuacja nadmiernego zbliżenia.

d/ Działanie podjęte w celu uniknięcia zderzenia z innym statkiem powinno być takie, aby minięcie się statków nastąpiło w bezpiecznej odległości. Skuteczność działania należy starannie sprawdzać, aż do chwili przejścia i oddalenia się in­nego statku.

e/ Jeżeli jest to konieczne w celu uniknięcia zderzenia lub uzyskania dłuższego czasu na ocenę sytuacji, statek powinien zmniejszyć swoją szybkość, wytracić bieg przez zatrzymanie swych środków napędu lub dać bieg wstecz.

 

 

Prawidło 9

Wąskie przejścia

 

a/ Statek idący wzdłuż wąskiego przejścia lub toru wodnego powinien trzymać się tak blisko, jak dalece jest to bezpieczne i wykonalne, zewnętrznej granicy ta­kiego przejścia lub toru, leżącej z jego prawej burty.

b/ Statek o długości mniejszej niż 20 m lub statek żaglowy nie powinien przeszka­dzać przejściu statku, który może bezpiecznie nawigować tylko w granicach wąskiego przejścia lub toru wodnego.

c/ Statek zajęty połowem nie powinien przeszkadzać przejściu jakiegokolwiek innego statku nawigującego w granicach wąskiego przejścia lub toru wodnego.

d/ Statek nie powinien przecinać wąskiego przejścia lub toru wodnego, jeżeli takie przecięcie przeszkadza przejściu statku, który może bezpiecznie nawigować tylko w granicach takiego przejścia lub toru. Ten ostatni statek, jeżeli ma wątpliwości co do zamiarów statku przecinającego przejście lub tor może używać sygnału dźwiękowego przewidzianego prawidłem 34 d/.

e/ i/ Jeżeli wyprzedzanie w wąskim przejściu lub na torze wodnym może nastąpić tylko wtedy, gdy statek wyprzedzany podejmie działanie pozwalające na bez­pieczne przejście, wówczas statek zamierzający wyprzedzić powinien okazać swój zamiar sygnałem dźwiękowym przewidzianym prawidłem 34c/ i/.

Statek, który ma być wyprzedzony, jeżeli się na to zgadza, powinien dać odpowiedni sygnał dźwiękowy przewidziany prawidłem 34c/ii/i podjąć dzia­łanie pozwalające na bezpieczne przejście, a jeżeli ma wątpliwości, dawać sy­gnał przewidziany prawidłem 34d/.

ii/ Prawidło niniejsze nie zwalnia statku wyprzedzającego od obowiązku przestrzegania prawidła 13.

f/ Statek zbliżający się do zakrętu lub obszaru wąskiego przejścia lub toru wod­nego, gdzie inne statki mogą być zasłonięte istniejącą przeszkodą, powinien nawigować ze szczególną czujnością i ostrożnością oraz dawać odpowiedni sygnał dźwiękowy określony prawidłem 34e/.

g/ Jeżeli okoliczności na to pozwalają, każdy statek powinien unikać kotwiczenia

w wąskim przejściu.

 

Prawidło 10

Systemy rozgraniczenia ruchu

 

a/ Niniejsze prawidło stosuje się do systemów rozgraniczenia ruchu przyjętych przez Organizację,

b/ Statek korzystający z systemu rozgraniczenia ruchu powinien:

i/ iść właściwym torem kierunkowym w ogólnym kierunku ruchu tego toru;

ii/ tak dalece, jak jest to możliwe, trzymać się z dala od linii lub strefy

rozgraniczającej;

iii/ wchodzić na tor kierunkowy lub wychodzić z niego na końcach toru, a kiedy

wejście lub wyjście następuje z któregokolwiek boku toru, wykony­wać je pod jak

najmniejszym kątem w stosunku do ogólnego kierunku ruchu.

c/ Tak dalece jak jest to możliwe, statek powinien unikać przecinania torów kie­runkowych, a jeżeli musi to uczynić, to powinien przeciąć tor pod możliwie pros­tym kątem w stosunku do ogólnego kierunku ruchu.

d/ Strefy ruchu przybrzeżnego nie powinny być normalnie używane do ruchu prze­lotowego, jeżeli może on bezpiecznie odbywać się na odpowiednim torze kie­runkowym w granicach przyległego systemu rozgraniczenia ruchu. Jednakże statki o długości mniejszej niż 20 m i statki żaglowe mogą w każdych okolicz­nościach korzystać ze strefy ruchu przybrzeżnego.

e/ Statek, który nie przecina toru kierunkowego lub statek, który nie wchodzi lub nie wychodzi z toru nie powinien zasadniczo wchodzić w strefę rozgraniczającą...

Zgłoś jeśli naruszono regulamin