REG2.DOC

SKŁADANIE MELDUNKU I SŁUŻBOWE PRZEDSTAWIANIE SIĘ

67.Meldunek jest to zwięzła informacja, którą składa podwładny przełożonemu. W informacji tej po­daje się kolejno: tytuł („pan”), stopień wojskowy prze­łożonego lub urząd - stanowisko osoby cywilnej, swoje stanowisko, stopień, nazwisko i czynność wykonywaną przez oddział (pododdział) lub meldującego albo cel przybycia, np.: „Pani major (PANIE MAJORZE)” - dowódca pierw­szej kompanii – porucznik Kowalska, porucznik Kowalski - melduje (przed­stawiam) kompanię podczas ćwiczeń taktycznych na te­mat. „

68.Spośród osób cywilnych meldunek jest składany jedynie prezydentowi, marszałkom Sejmu i Senatu, prezesowi rady ministrów i ministrowi obrony narodo­wej. Pozostałym osobom cywilnym żołnierze składają sprawozdanie, używając stosownych określeń, np.:

„PANI DYREKTOR, PANIE DYREKTORZE - szef wydziału pierwszego major Kowalska, major Kowalski - informuję (przedstawiam, wyjaśniam itp.), że...”.

69.Przełożonemu, który zna meldującego (przed­stawiającego) można składać meldunek bez podawania stanowiska, stopnia i nazwiska. Podobne postępowanie dotyczy nazwy jednostki (instytucji). Jeśli meldunek jest składany jej dowódcy (szefowi) to nazwę jednostki lub instytucji należy podać w formie skróconej (np. brygada, dywizja itp.).

70.Meldunek składa się przede wszystkim w na­stępujących sytuacjach:

1)w wypadku przybycia przełożonego do rejonu zakwaterowania jednostki lub pododdziału (na zajęcia, odprawę,

  apel itp.);

2)podczas pełnienia służby dyżurnej - w czasie pierwszego przybycia przełożonego w danym dniu oraz dodatkowo

   w sprawach określonych w instrukcji służ­by dyżurnej;

3)na zbiórce jednostki (pododdziału) oraz w czasie witania osób przez kompanię honorową;

4)po przybyciu do przełożonego lub starszego - o celu przybycia;

5)przed wyjazdem służbowym, na urlop lub lecze­nie i po powrocie;

6)podczas obejmowania i zdawania służby, a także stanowiska służbowego;

7)po wykonaniu rozkazu (decyzji).

71.Wszystkim znanym przełożonym (przewodni­czącym komisji kontrolnej) składa się meldunek lub sprawozdanie, natomiast osobom nieznanym - mają­cym wyższy stopień lub zajmującym wyższe stanowis­ko - dowódca (oficer dyżurny) przedstawia się. Kon­trolujący zawsze informuje o celu swojego przybycia.

72.Gdy kontrolujący przybywa do jednostki (pododdziału) razem z przełożonym a jest on, co najmniej równy stopniem lub stanowiskiem, meldunek składa się kontrolującemu; jeśli ma niższy stopień lub stano­wisko - przełożonemu.

73.Jeżeli w czasie kontroli przybędzie przełożony dowódcy kontrolowanej jednostki (pododdziału), mel­dunek składa mu dowódca jednostki (pododdziału), a kontrolujący przedstawia się.

74.Służbowe przedstawianie się - to podanie star­szemu, który nie zna młodszego (podwładnego), swego stanowiska, stopnia wojskowego i nazwiska, np. „PANI PUŁKOWNIK, PA­NIE PUŁKOWNIKU, dowódca pierwszej kompani porucznik Kowalska, po­rucznik Kowalski”. Starszy postępuje podobnie, jeśli nie ma pewności, że jest znany.

75.Żołnierze przedstawiają się, gdy zwraca się do nich starszy.

76.Przedstawianie się nie obowiązuje pomocników i łączników oficera dyżurnego jednostki, parku, po­mocnika dowódcy warty, dyżurnego kompanii itp. - po złożeniu meldunku lub przedstawieniu się przez ich bezpośredniego przełażonego na służbie.

77. W służbowych rozmowach telefonicznych obowiązuje żołnierzy obustronne przedstawianie się. Żoł­nierz, który otrzymał telefoniczny sygnał wywoławczy, przedstawia się podając swój stopień wojskowy i na­zwisko, a w razie powiadomienia lub stwierdzenia, że będzie rozmawia) z przełożonym, mówi „Melduję się pani kapitan, (panie kapitanie)” i po zakończeniu rozmowy - zgodnie z jej rezultatem - „zrozumiałem”, „wykonuje”, „rozkaz”, „czołem” itp. Pełniący służbę dyżurną podaje rów­nież funkcję, np.: „Oficer dyżurny l brygady zmechanizowanej (lub numer jednostki) –kapitan Kowalska, (kapitan Kowalski)”.

ZACHOWANIE SIĘ ŻOŁNIERZY W RÓŻNYCH SYTUACJACH

78.Żołnierzom podczas wykonywania obowiązków służbowych zabrania się spożywania napojów alkoholo­wych. Obowiązuje żołnierski takt - w obecności prze­łożonych (starszych), bez ich zgody nie należy siedzieć, palić, jeść itp.

79.Żołnierz wchodzi do pomieszczenia za zgodą przełożonego (starszego). Przed wejściem pozostawia wierzchnie okrycie (płaszcz, pelerynę, czapkę), jeżeli warunki na to pozwalają, lub - po wejściu —zdejmuje tylko nakrycie głowy, oddaje honory i melduje cel przybycia. Po otrzymaniu rozkazu lub załatwieniu sprawy oddaje honory, wykonuje zwrot w kierunku wyjścia, nakłada nakrycie głowy i wychodzi.

80 Żołnierz wchodzący z bronią nie zmienia jej położenia. Pełniąc służbę, będąc w hełmie lub trzy­mając broń w położeniu „na pas” - nie zdejmuje nakrycia głowy.

81. W grupie żołnierzy znajdujących się w wąskim przejściu pierwszy, który zauważy zbliżającego się przełożonego (starszego), podaje komendę „PRZEJŚ­CIE”. Żołnierze zatrzymują się, przepuszczają przecho­dzącego, oddają honory przez „sfrontowanie” i przyję­cie postawy zasadniczej.

82.W warunkach uniemożliwiających swobodne mijanie się żołnierze dostosowują swoje zachowanie do zasad poszanowania przełożeństwa (starszeństwa), ogólnych reguł ruchu i okoliczności (sytuacji).

83.Żołnierz z bronią, wchodząc do środka komunikacji uprzednio ją rozładowuje, zabezpiecza i trzyma w najdogodniejszym położeniu. W czasie podróży ma broń przy sobie, nikomu jej nic odstępuje i nie dopusz­cza do powstania sytuacji, w której mógłby ją utracić.

84.Żołnierz podróżujący środkami komunikacji może w przedziale, na korytarzu wagonu kolejowego (w kabinie, autobusie) zdjąć nakrycie głowy, a w środ­kach komunikacji dalekobieżnej, również płaszcz, kurt­kę, paź i krawat oraz rozpiąć guzik koszuli. Jednak przed wyjściem z przedziału (kabiny, autobusu) ubiera się odpowiednio do warunków, uwzględniając również zasady estetyki ubioru.

85.Żołnierz zasadniczej służby wojskowej przeby­wający poza koszarami musi mieć, zawsze przy sobie książeczkę wojskową oraz dokument (np.: skierowanie, przepustkę) uprawniający do przebywania w podróży służbowej, na urlopie, przepustce. Gdy przewozi broń, musi być ona odnotowana w dokumencie podróży, z podaniem numeru, rodzaju i liczby nabojów.

86.Organy wojskowe wydające dokumenty związa­ne wyjazdem za granicę oraz przełożeni zapoznają wyjeżdżających żołnierzy z zasadami zachowania się za granicą.

87.Żołnierz może zwrócić się do komendanta (do­wódcy) garnizonu o przedłużenie urlopu (skierowania, rozkazu wyjazdu samochodem służbowym), przedsta­wiając dokument (motywy) uzasadniający taką ko­nieczność, tzn. w wypadku:

1)choroby uniemożliwiającej powrót do jednostki;

2)choroby lub śmierci rodziców, opiekunów, teś­ciów, współmałżonka, dziecka albo rodzeństwa;

3)konieczności udzielenia pomocy przy. likwidacji skutków klęski żywiołowej, która dotknęła jego rodzi­na

4)innych ważnych przyczyn, uniemożliwiających powrót do jednostki..

88.Jeżeli nie jest możliwy osobisty kontakt żołnie­rza z komendantem (dowódcą) garnizonu, odpowied­nie dokumenty (motywy) może przedstawić najbliższa osoba z rodziny.

89.Żołnierz przerywa urlop i niezwłocznie wraca do miejsca pełnienia służby w wypadku:

1)ogłoszenia mobilizacji lub wojny;

2)odwołania z urlopu.

90.Z urlopu może odwołać żołnierza dowódca jed­nostki, jeżeli wymagają tego ważne względy służbowe.

91.Informację o odwołaniu z urlopu umieszcza się w rozkazie. Jednostka jest zobowiązana pokryć ponie­sione przez żołnierza koszty związane bezpośrednio z odwołaniem go z urlopu. Należy również zrekom­pensować czas urlopu, który nie został wykorzystany.

POSTĘPOWANIE SŁUŻBOWE

DROGA SŁUŻBOWA

113.„Droga służbowa” - to obowiązujący sposób załatwiania spraw służbowych i osobistych. Polega ona na ustnym tub-pisemnym przekazywaniu rozkazów, decyzji, zarządzeń i wytycznych od wyższego przełożonego (zwierzchnika), przez niższych, do wykonawcy -oraz przyjmowaniu meldunków (raportów), skarg wniosków i zażaleń od podwładnych (zainteresowanych) - przez wszystkich kolejnych przełożonych (zwierzchników) aż do tego, który sprawę rozstrzyga.

114.Drogę służbową można pominąć:

1)w sprawach niecierpiących zwłoki, o czym nale­ży zameldować (powiadomić) pominiętym przełożo­nym;

2)wnosząc zażalenie o naruszeniu zasad, poszano­wania godności osobistej;

3)w skargach dotyczących pozbawienia lub ograniczenia przysługujących uprawnień i nie regulaminowego

  traktowania oraz nadużycia przez przełożonych uprawnień służbowych;

4)podczas wysłuchiwania zażaleń pracz przełożonych oraz przewodniczących komisji kontrolnych i in­spekcyjnych.

115.Żołnierz, który zwrócił się do przełożonego wyższego szczebla z pominięciem drogi służbowej w sprawie, którą mógł załatwić bezpośredni przełożony ponosi za to odpowiedzialność dyscyplinarną.

RAPORT SŁUŻBOWY

116.W celu rozpatrzenia spraw służbowych lub osobistych żołnierzy przełożeni od szefa kompanii (rów­norzędnego) wzwyż przyjmują podwładnych do rapor­tu służbowego indywidualnie, codziennie w wyznaczo­nym czasie, tak, aby w sprawach pilnych żołnierz mógł być przedstawiony do raportu do dowódcy jednostki w ciągu jednego dnia.

117.Do raportu służbowego u przełożonego wyż­szego szczebla przedstawia podwładnego przełożony o szczebel niższy od przyjmującego raport. Przykład przedstawienia: „Pani major, (Panie majorze), przedstawiam do rapor­tu służbowego porucznik Kowalską, (porucznika Kowalskiego) w sprawie...” Natomiast przedstawiony (w miarę potrzeby) uzasad­nia powód raportu lub składa wyjaśnienia (odpowiada na pytania) przyjmującemu raport. U bezpośredniego przełożonego żołnierz melduje się do raportu samo­dzielnie.

118.W uzasadnionych wypadkach żołnierz może być wysłuchany bez udziału przedstawiającego do ra­portu służbowego.

119.Do raportu służbowego żołnierze stają w ubio­rach ustalonych przez przyjmującego raport.

TERMINY POSTĘPOWANIA SŁUŻBOWEGO

120.Wszystkie sprawy powinny być załatwiane bez zbędnej zwłoki.

121. Jeżeli sprawa wymaga postępowania wyjaśniającego i ma szczególny wpływ na przebieg służby żołnierza, załatwienie jej powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym powyżej należy powiadomić zainteresowanego, podając przyczyny zwłoki i nowy termin załatwienia sprawy.

122. Każdy żołnierz ma prawo wnieść odwołanie do przełożonego wyższego szczebla w terminie czternastu dni od dnia otrzymania decyzji lub jej ogłoszenia. Odwołanie należy rozpatrzyć w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.

123. Przełożony, który z nieuzasadnionych przyczyn nie załatwił sprawy w terminie określonym w pkt. 121 zdanie pierwsze lub w pkt 122 albo nie dopełnił obowiązku wynikającego z pkt 121 zdanie drugie lub nie załatwił sprawy w dodatkowym terminie wyznaczonym zgodnie z tym przepisem, podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej albo innej odpowiedzialności przewidzianej w przepisach prawa. W sprawach nieuregulowanych w postanowieniach pkt 121 – 123, mają zastosowanie odpowiednie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

ODPRAWA SŁUŻB

264.Żołnierze wyznaczeni do pełnienia służb, 5 mi­nut przed odprawą, ustawiają się aa lewym skrzydle wart - w następującej kolejności: oficer dyżurny parku sprzętu technicznego; dowódca pododdziału alarmowego; dyżurny biura przepustek; dyżurny stołówki żołnierskiej; dyżurny izby chorych (inne służby, jeżeli występują w jednostce). Oraz podoficerowie dyżurni kompanii w kolejno­ści —numeracji pododdziałów.

265.Odprawę służby wewnętrznej prowadzi oficer dyżurny jednostki. W odprawie tej może uczestniczyć jego pomocnik, wykonując nakazane zadania

266.Odprawa wart prowadzona jest zgodnie z po­stanowieniami rozdziału X.

267.Po odmaszerowaniu wart oficer dyżurny jed­nostki podchodzi do żołnierza stojącego na prawym skrzydle służb i zatrzymuje się trzy kroki przed nim. Żołnierz salutuje, po czym przedstawia się, np. „PANI KAPITAN (PA­NIE KAPITANIE), oficer dyżurny parku sprzętu tech­nicznego, sierżant Stolarek”. Po przedstawieniu się żoł­nierza oficer dyżurny robi krok w prawo do następ­nego żołnierza, wówczas pierwszy i drugi żołnierz jed­nocześnie salutują. Oficer dyżurny odpowiada saluto­waniem, po czym żołnierz, (przed którym stoi oficer dyżurny) przedstawia się. Żołnierz przedstawiający się oraz żołnierze z jego prawej i lewej strony przyjmują postawę zasadniczą. W ten sposób przedstawiają się kolejno wszyscy żołnierze pełniący służbę. Następnie oficer dyżurny sprawdza ich wygląd zewnętrzny, znajo­mość obowiązków, (jeżeli nie dokonał tego pomocnik). Poleca usunąć stwierdzone niedociągnięcia, przekazuje ewentualne dodatkowe zadania i nakazuje odmaszerować do miejsca pełnienia służby,- Żołnierzy zawodo­wych sprawdza oddzielnie.

PEŁNIENIE SŁUŻBY WEWNĘTRZNEJ

268.Żołnierze wyznaczeni do pełnienia służby we­wnętrznej powinni być dobrze wyszkoleni, zdyscyplino­wani, znać regulaminy wojskowe oraz instrukcje obo­wiązujące daną służbę, a także wykazywać czujność i inicjatywę.

269.Do pełnienia służby wewnętrznej w jednostce wyznacza się żołnierzy (pododdziały) w rozkazie dzien­nym na okres doby.

270.Na dwa dni przed objęciem służby ogłasza się w rozkazie dziennym jednostki wojskowej(pododdziału) nazwiska żołnierzy, ich funkcje pełnione podczas służby, a w odniesieniu do warty - również zmianę, numer i nazwę posterun­ku.

271.Dowódca pododdziału, z którego żołnierze zo­stali wyznaczeni do służby, odpowiada za ich przygo­towanie i terminowe przybycie na miejsce odprawy.

272.Stwierdzone przez obejmującego służbę usterki powinny być przez zdającego usunięte przed jej przekazaniem. Jeżeli jest to niemożliwe, zezwolenie na ob­jęcie służby może dać tylko jej przełożony, podając czas i sposób usunięcia usterek.

273.Żołnierz pełniący służbę nic może przerywać lub przekazywać wykonywania swych obowiązków bez zezwolenia oficera dyżurnego jednostki.

274.Kiedy żołnierz pełniący służbę zachoruje, obo­wiązki przejmuje jego pomocnik lub żołnierz wyzna­czony przez przełożonego służby.

275.Żołnierzom pełniącym służbę mają prawo wy­dawać rozkazy i stawiać zadania wyłącznie przełożeni z tytułu pełnienia służby.

276.Czas i sposób odpoczynku żołnierzy pełnią­cych służby określa dowódca jednostki. Na czas od­poczynku żołnierze mogą rozbierać się.

277.Pełnienie służby wewnętrznej przez słuchaczy, podchorążych, kadetów i elewów, oprócz podstawowe­go zadania, ma na celu praktyczne opanowanie zasad wzorowego jej pełnienia, wyrobienie nawyków odpo­wiedzialności i wytrwałości oraz doskonalenie umiejęt­ności przekazywania doświadczeń przyszłym podwład­nym.

278.Żołnierze wyznaczeni do służby, co najmniej dobę przed jej objęciem nie mogą pełnić żadnej innej służby. W noc poprzedzającą zapewnia się im osiem godzin snu, a niezbędny czas na przygotowanie się do niej określa dowódca jednostki.

279.Po zakończeniu służby zwalnia się żołnierzy od zajęć w danym dniu. Żołnierzom zasadniczej służby wojskowej dowódca (szef kompanii) może zezwolić po­łożyć się spać przed capstrzykiem.