PixInsight LE.pdf

PixInsight - bez Photoshopa też można

Podstawowe operacje na plikach

Operacje na plikach

Wszystkie operacje związane z obsługą plików wykonywane są z menu głównego, opcja File. Dostępne

funkcje:

New image...

tworzy nowy obraz

Open...

otwiera wskazany plik; każdy obraz otwierany jest w nowym oknie, ten sam plik może być

otwarty kilka razy

Open a Copy ...

działa analogicznie do funkcji Open, jednak obrazy załadowane w ten sposób mają zablokowaną

funkcję Save i jedyny sposób ich zapisu to użycie funkcji Save As

Revert

przeładowuje otwarty plik, usuwając wszystkie zmiany wprowadzone od ostatniego zapisu

Save

zapisuje otwarty obraz pod aktualną nazwą

Save As ...

zapisuje otwarty obraz pod nową nazwą

zamyka aktualnie wybrany obraz

Close All

zamyka wszystkie otwarte obrazy

Większość operacji powtórzona jest na pasku narzędziowym "File" (rys.1.1.).

Rys.1.1. Pasek narzędziowy File

Formaty plików

PixInsight LE obsługuje typowe formaty plików graficznych: bmp, jpg, tif (zapis bez znaku), oraz

"astronomiczny" format fit. Dodatkowo dostępny jest definiowany przez użytkownika format RAW

(omówienie wykracza poza ramy tego opisu). Obsługiwane są pliki zapisane w odcieniach szarości oraz

RGB. Inne przestrzenie kolorów (CMYK, L*a*b*, itp.) nie są dostępne w wersji LE.

Każdy załadowany obraz otwierany jest we własnym oknie i automatycznie skalowany do takich

rozmiarów, aby był w całości widoczny na ekranie. Aktualna skala jest widoczna na pasku tytułowym

okna obrazu i można ją dopasować korzystając z przycisków umieszczonych na pasku Zoom (rys.2.1.)

lub ich odpowiedników w menu "Window". Oczywiście wszystkie operacje dotyczą jedynie sposobu

wyświetlania obrazu i nie wpływają na jego rzeczywiste rozmiary.

Rys.2.1. Pasek narzędziowy Zoom

Poszczególne punkty obrazu załadowanego do okna obrazu można analizować korzystając z informacji

wyświetlanej na pasku Readout (rys.2.2.) - domyślnie zakotwiczony z lewej strony przy dolnej

krawędzi okna.

Rys.2.2. Pasek narzędziowy Readout

W pierwszym panelu wyświetlana jest aktualna pozycja kursora, a w drugim informacje opisujące

punkty znajdujące się pod kursorem. Typ wyświetlanych informacji i sposób ich odczytu można

konfigurować korzystając z opcji dostępnych po naciśnięciu przycisku z białym trójkątem z prawej

strony paska. Opcja Readout data umożliwia zmianę typu informacji. Domyślnie wyświetlana jest

informacja o kanałach RGB, można ustawić RGB+L, HSV, CIE XYZ, CIE L*a*b, CIE L*c*h. Opcja

Readout probe size ustala wielkość próbki, a Readout mode określa sposób pobierania informacji, gdy

próbka obejmuje kilka pikseli. Możliwe ustawienia: średnia (mean), mediana (median), wartość

minimalna (minimum), wartość maksymalna (maksimum). Opcja Readout Range/Precision umożliwia

określenie zakresu i dokładności danych opisujących próbkę. Można wybrać wyświetlanie wartości w

postaci liczb rzeczywistych o ustalonej precyzji (w takim wypadku wartości są normalizowane do

przedziału [0,1]), lub wartości całkowitych o ustalonej liczbie progów (rozdzielczości).

Zastosowanie podglądu

Podstawowa różnica pomiędzy PixInsight i typowym programem graficznym polega na przyjętej

metodzie pracy. W programach typu GIMP lub Photoshop działanie większości narzędzi (poziomy,

krzywe, itp.) obserwuje się na edytowanym obrazie po każdej zmianie parametrów, a do chwili

akceptacji ustawień można anulować wprowadzone zmiany. W przypadku PixInsight najpierw

ustawiane są wszystkie parametry wybranej operacji, a następnie jest ona wykonywana na wskazanym

obrazie i nie ma możliwości wcześniejszego podglądu skutków wprowadzanych zmian. Jest to więc do

pewnego stopnia metoda prób i błędów - początkowe parametry ustawiane są "na wyczucie", następnie

operacja wykonywana jest na obrazie, następuje ocena działań, parametry są zmieniane i operacja jest

powtórnie wykonywana na obrazie pierwotnym, itd. aż do uzyskania satysfakcjonujących rezultatów.

Takie działanie byłoby bardzo czasochłonne gdyby było wykonywane każdorazowo na całym obrazie

(wykonanie operacji typu poziomy lub krzywe na kolorowym, 16-bitowym zdjęciu o rozmiarze kilku

Mpx może trwać kilkanaście sekund) i wymagałoby ciągłego wykonywania operacji undo. Twórcy

programu wprowadzili więc element nazywany podglądem (preview), który pozwala na szybkie

testowanie działania każdej operacji na wybranym fragmencie zdjęcia. Podgląd dostarcza kilka funkcji

umożliwiających szybki dobór parametrów operacji i ocenę skutków jej działania, dopiero po uzyskaniu

zamierzonych efektów na podglądzie operacja lub ciąg operacji wykonywane są na całym obrazie.

Podgląd można traktować jako kopię wybranego fragmentu obrazu. Żadna wykonana na nim operacja

nie ma wpływu na oryginał, jeżeli jednak po zdefiniowaniu podglądu nastąpi zmiana wyglądu oryginału

podgląd zostanie automatycznie zaktualizowany.

Tworzenie podglądu

Funkcje związane z definiowaniem i operowaniem na podglądzie zostały zgrupowane w menu Preview

i mają swoje odpowiedniki na pasku narzędziowym Image View (dwa przyciski zaznaczone

czerwonym prostokątem) oraz Prewiev (rys.3.1.).

Rys.3.1.

Paseki narzędziowe: Image View i Preview

Nowy podgląd najłatwiej zdefiniować wybierając pierwszy z zaznaczonych przycisków na pasku

Imagie View (New Preview Mode) i zaznaczając przy pomocy myszy prostokątny obszar na

edytowanym obrazie. Położenie i rozmiary każdego podglądu można modyfikować wybierając drugi

przycisk na pasku Imagie View (Edit Preview Mode). Podgląd może być usunięty przy pomocy opcji

Preview->Delete (ostatni przycisk na pasku Preview). Każdy podgląd otrzymuje domyślny identyfikator

(Prewiew01, Prewiew02, itd.), który może być zmodyfikowany przy pomocy opcji Preview->Properties

(trzeci przycisk na pasku Preview).

Rys.3.2. Okno obrazu z dwoma podglądami

Zdefiniowanie nowego podglądu powoduje dodanie nowej zakładki w oknie obrazu (rys.3.2.), na której

widoczny jest obszar podglądu w skali 1:1. Na tych obrazach wykonywane są wszystkie próby obróbki

przed zastosowaniem ich na całym zdjęciu.

W odróżnieniu od operacji wykonywanych na oryginale, żadne z działań wykonanych na podglądzie

nie jest trwałe - kolejne działania wykonywane są na oryginalnym obrazie i anulują efekty działań

wykonanych wcześniej. Dzięki temu można testować różne ustawienia wybranej operacji bez

konieczności ręcznego cofania efektów poprzednich prób.

Ocenę uzyskanych efektów ułatwia możliwość szybkiego przełączania podglądu pomiędzy obrazem

oryginalnym i przetworzonym. Można to zrobić korzystając z opcji Preview->Undo/Redo Preview lub

jej odpowiednika na pasku Preview (pierwszy przycisk). Opcja ta działa naprzemiennie znosząc i

przywracając efekt ostatnio wprowadzonych zmian. Po uzyskaniu satysfakcjonujących wyników

operację można zatwierdzić (opcja Preview->Store lub piąty przycisk na pasku Zoom). Zatwierdzenie

operacji wpływa jedynie na podgląd i pozwala na testowanie kolejnych działań na zmodyfikowanym

obrazie podglądu (bez zatwierdzenia nowa operacja anuluje działanie poprzedniej). W każdej chwili

podgląd można przywrócić do stanu zgodnego z aktualnym wyglądem oryginalnego obrazu przy

pomocy opcji Preview->Reset (odpowiednikiem jest przedostatni przycisk na pasku Preview).

Obiektowa "filozofia" interfejsu

Podglądy, to jedna z dwóch cech programu PixInsight, która wyróżnia go spośród innych i przysparza

problemów początkującym użytkownikom. Drugim jest "filozofia" obiektowa zgodnie z którą został

zbudowany cały interfejs programu. Zrozumienie tej idei znacznie ułatwi wykorzystanie dostępnych

narzędzi i pozwoli wyjaśnić nietypowy sposób posługiwania się nimi.

W podejściu obiektowym każdy element traktowany jest jako samodzielny "byt" opisany przy pomocy

pewnych cech (własności) i posiadający pewne umiejętności (działania, które potrafi wykonać). Łatwo

dostrzec, że zgodnie z tą ideą obiektem jest każdy obraz (opisany jest przez nazwę, ścieżkę dostępu,

rozmiar, itp.), podgląd (posiada identyfikator, rozmiar, położenie) czy też okno obrazu (zawiera

wyświetlany obraz, wszystkie podglądy, potrafi załadować i zapisać plik, wyświetlić jego zawartość).

W PixInsight obiektem jest jednak każdy element w tym również wszystkie wykonywane operacje.

Należy więc postrzegać je jako samodzielne jednostki opisane zbiorem indywidualnych cech

(parametry operacji) i posiadające pewne umiejętności. Dwie podstawowe, które posiada każdy obiekt-

operacja to wyświetlenie graficznego interfejsu oraz wykonanie swojego działania na wskazanym

obiekcie-obrazie. Zgodnie z taką koncepcją wykonanie jakiegokolwiek działania przebiega

dwuetapowo: po pierwsze przy pomocy odpowiedniego interfejsu określa się parametry obiektu-

operacji, a następnie zleca wykonanie działania na wskazanym obiekcie-obrazie (lub podglądzie).

Uruchamianie operacji

Sposób ustalania właściwości (parametrów) obiektów-operacji jest indywidualny dla każdego z nich i

zostanie omówiony w punktach następnych, jednak elementy umożliwiające wykonanie akcji są

wspólne i znajdują się zawsze w dolnej części okna interfejsu (rys.4.1.).

Rys.4.1. Elementy interfejsu uruchamiające wykonanie operacji

W praktyce najczęściej używaną metodą uruchomienia operacji jest przeciągnięcie jej obiektu przy

pomocy myszy na obiekt (obraz lub podgląd) na którym ma być wykonana - służy do tego przycisk ze

znakiem "<" umieszczony po lewej stronie. W czasie przeciągania obiekty na których można wykonać

operację automatycznie aktywują się (przesuwają się na pierwsze miejsce w stosie okien) - wystarczy

przesunąć operację nad odpowiedni obraz lub zakładkę okna obrazu. Operacja zostanie wykonana na

tym obiekcie, na którym zostanie upuszczona.

Inna metoda wykonania operacji na kilku obrazach lub podglądach jednocześnie polega na

wykorzystaniu przycisków Preview i Apply. Po pierwsze należy wybrać obiekty, na których operacja

ma być wykonana. W tym celu należy kliknąć na przycisku z białą strzałką umieszczonym odpowiednio

obok Preview lub Apply i zaznaczyć obrazy/podglądy. Po kliknięciu przycisku OK akcja zostanie

wykonana na wszystkich zaznaczonych obiektach. Wskazane obiekty sa zapamiętane przez obiekt-

operację i akcja będzie na nich powtarzana po każdym naciśnięciu Preview lub Apply.

Obiektowe cechy interfejsu

Obiektowe potraktowanie operacji w PixInsight daje kilka możliwości niedostępnych w innych

programach. Każdy obiekt-operację można położyć na pulpicie programu, a zostanie on zapamiętany ze

wszystkimi ustawieniami (właściwościami) i będzie można wykorzystać go ponownie do innego

obrazu. Można w ten sposób zachować całą sekwencję wykonywanych działań i powtarzać

wielokrotnie dla różnych obrazów (bardzo użyteczne przy obróbce sekwencji zdjęć wykonanych z tymi

samymi parametrami jak animacja ruchu komety, zakrycia, zaćmienia, itp.). Każdy obiekt-operacja

umieszczony na pulpicie dostaje swoją ikonę (charakterystyczną dla konkretnej operacji) i

identyfikator. Identyfikatory domyślne można zmienić przy pomocy opcji Set Icon Identifier dostępnej

pod prawym przyciskiem myszy. Dwukrotne kliknięcie na ikonie uruchamia jej interfejs i umożliwia

zmianę dotychczasowych parametrów. Przeciągnięcie obiektu-operacji na istniejącą na pulpicie ikonę

spowoduje jej zastąpienie (pojawi się okno z ostrzeżeniem). Zgromadzone na pulpicie obiekty można

zapisać/odczytać korzystając odpowiednio z opcji Process->Process Icons->Save Process Icons i

Process->Process Icons->Load Process Icons lub ich odpowiedników dostępnych pod prawym

przyciskiem myszy. Daje to możliwość powrotu do edycji i poprawki ewentualnych błędów bez

konieczności ponownego doboru parametrów wszystkich operacji (pod warunkiem zachowania zdjęcia

źródłowego oczywiście).

Drugą interesującą cechą programu związaną z obiektowym interfejsem jest fakt, że każdy załadowany

obiekt-obraz oraz obiekt-podgląd "pamięta" wszystkie operacje wykonane na nim w bieżącej sesji.

Dostęp do tych informacji daje opcja Tools->Processing History, jej odpowiednik na pasku Tools

(standardowo położony z lewej strony okna) lub opcja View->Processing History dostępna pod prawym

przyciskiem myszy na obrazie. Wszystkie wykonane operacje zapisane są w tzw. kontenerze operacji

(Process Container) - rys.4.2., który umożliwia dostęp do ich interfejsów (podwójne kliknięcie na

odpowiednim wierszu) i wygenerowanie tekstowego raportu z dokładnym opisem wszystkich działań

(przycisk Report). Lista rozwijalna w dolnej części okna pozwala na wybór obiektu, którego historię

chcemy przeglądać.

Rys.4.2. Okno kontenera z historią wykonanych operacji

Zgodnie z ogólną "filozofią" programu każdy kontener operacji jest oczywiście obiektem, który posiada

cechy i umiejętności obiektów-operacji. Może więc być uruchomiony na dowolnym obrazie/podglądzie

(zostaną wykonane wszystkie działania zgromadzone w kontenerze), umieszczony na pulpicie i

zapisany na dysku.

Poziomy i krzywe to dwa podstawowe narzędzia bez których trudno wyobrazić sobie obróbkę astro

fotografii. Operacje te oczywiście są dostępne w PixInsight i jako posiadają możliwość (mocno

ograniczoną) podglądu w "czasie rzeczywistym", czyli na bieżąco w trakcie wprowadzania zmian w

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: