list_zza_grobu.pdf

P oni zsza lektura nie jest dostepna w zadnej ksi egarni (to tylko kilkanascie stron tekstu), aczkolwiek

mo zna sobie j a wydrukowac i podawac innym. Po raz pierwszy natkn ełam si e na ni a w innych j ezykach,

pare lat temu, a dzis dowiedziałam si e, ze została przetłumaczona na j ezyk polski, co mnie wiele ucieszyło.

Nie jest to bajeczka dla niegrzecznych dzieci, by postraszyc je „piekiełkiem”. Tekst traktuje o faktycznym

zdarzeniu, o osobach, które faktycznie istniały. I co najwa zniejsze, broszura posiada zezwolenie władz

koscielnych na rozpowszechnianie.

Listzzagrobu

Z uwagami O. Bernhardina Krempel CP, doktora Teologii

Tłumaczenie na j ezyk polski: Sławomir Olejniczak

(Skład systemem pdfT E X - Waldemar Biernacki , Białystok, 2 I 2010)

N iniejsza praca jest tłumaczeniem broszury zatytułowanej „List zza grobu” wydanej poprzednio przez

Graﬁcas Armando Basilio (rua Julia Lopes, 16 - Rio de Janeiro), która posiada na pierwszej okładce

nastepuj ace adnotacje: Imprimatur dla oryginału w j ezyku niemieckim: Brief aus dem Jenseits:Treves,

9.11.1953. N.4/54. Koscielna aprobata, dla tej broszury: Taubate- Est. de Sao Paulo- 2.11.1955

Zamiast wstepu

B óg komunikuje si e z człowiekiem na wiele sposobów. Pismo sw., poza tym, ze jest Wielkim Listem

Boga do ludzi napisanym i przekazanym przez osoby z autorytetem, opisuje wiele boskich sposobów

komunikowania si e za pomoc a wizji, nie wył aczaj ac snów. Bóg nadal ostrzega za posrednictwem snów.

Dzieje si e to w ten sposób, ze sny nie zawsze s a zwyczajnymi snami.

„ L ist zza grobu” ukazał si e najpierw w ksi a zce zawieraj acej objawienia i proroctwa, razem z innymi

relacjami. Dopiero Ojciec Bernhardin Krempel CP, Doktor Teologii opublikował go oddzielnie i u zyczył mu

wi ecej autorytetu udowadniaj ac, w przypisach, absolutn a zgodnosc listu z Nauk a Katolick a.

W „Dodatku” zawarte s a uzupełniaj ace wyjasnienia dotycz ace piekła. Pierwszy punkt prezentuje dwie

prace, które w ró zny sposób dochodz a do tego samego wniosku, ze piekło powinno istniec i rzeczywiscie

istnieje. W nastepnych punktach jest pokazane w skrócie, jakiego rodzaju ludzie pod a zaj a w kierunku

piekła oraz jakie s a sposoby, które mamy do dyspozycji, aby uchronic si e przed najwi ekszym niebez-

piecze nstwem w zyciu, str aceniem do piekła.

W taki sposób ko nczy si e ta praca, mniej alarmuj aco

a bardziej uspokajaj aco.

Tłumacz i wydawca.

Informacja wstepna

W sród zapisków pozostawionych przez młod a kobiete, która zmarła w pewnym klasztorze jako zakon-

nica, znaleziono nastepuj ace zeznanie:

M iałam przyjaciółke. To znaczy, byłysmy sobie wzajemnie bliskie jako przyjaciółki i kole zanki w biurze

M. Pózniej, kiedy Ani wyszła za m a z, nigdy jej ju z nie widziałam. Od czasu kiedy si e poznałysmy,

wytworzyła si e mi edzy nami wi ez, b ed aca w gruncie rzeczy, raczej zyczliwosci a ni z przyjazni a.

Z tego powodu za bardzo nie teskniłam za ni a, kiedy po zawarciu mał ze nstwa przeprowadziła si e do

eleganckiej dzielnicy willowej, daleko od mojego domu.

K iedy jesieni a 1937 roku sp edzałam wakacje nad Jeziorem Garda, moja matka napisała do mnie

strona 1

„List zza grobu”

w połowie wrzesnia: ”Wyobraz sobie, ze Ani N. zmarła. Straciła zycie w wypadku samochodowym. Wczo-

raj pochowano j a na cmentarzu w W.” Ta wiadomosc mn a wstrz asn eła. Wiedziałam, ze Ani nigdy nie była

nale zycie religijna. Czy była przygotowana, gdy Bóg j a nagle wezwał? Nastepnego ranka, uczestniczyłam

we Mszy sw., która była za ni a odprawiana w kaplicy pensjonatu, gdzie mieszkałam. Modliłam si e zarliwie

o jej wieczny spoczynek i w tej samej intencji oﬁarowałam Komuni e sw. Lecz cały dzie n czułam si e chora

i to uczucie choroby coraz bardziej narastało w ci agu dnia. Tamtej nocy spałam niespokojnie. Obudziłam

si e nagle słysz ac cos, co brzmiało jakby trzasni ecie drzwiami mojej sypialni. Zapaliłam swiatło. Zegar

obok łó zka wskazywał dziesi ec minut po północy; jednak nic nie zauwa zyłam. Nie było zadnego hałasu

z wyj atkiem szumu fal Jeziora Garda rozbijaj acych si e monotonnie o mur ogrodu w pobli zu pensjonatu.

Nie słyszałam wcale wiatru.

B udz ac si e odniosłam jednak wra zenie, ze oprócz trzasni ecia drzwiami dał si e słyszec jakby jakis

dzwi ek. Brzmiał on jak wiatr, który zwykle słyszałam w moim dawnym biurze, gdzie mój kierownik, kiedy

miał zły humor, rzucał mi na biurko listy od natretów.

S prawdziłam czy jest ju z czas, ze powinnam wstac. Ach! to nic oprócz wybryku mojej wyobrazni

wywołanego wiadomosci a o jej smierci.

O dwróciłam si e, odmówiłam kilka „Ojcze Nasz” za dusze zmarłych i zasn ełam znowu.

S niłam wtedy, ze obudziłam si e o 6.00 rano, aby pójsc do kaplicy w pensjonacie. Kiedy otworzyłam

drzwi sypialni, nadepn ełam na pakunek, który zawierał kartki jakiegos listu. Podniosłam je i rozpoznałam

pismo Ani, a okrzyk był moj a pierwsz a reakcj a.

D r z ac, trzymałam kartki w dłoniach. Przyznaj e, ze byłam tak wstrz asni eta, i z nie mogłam nawet

odmówic „Ojcze Nasz”. Prawie si e dusiłam. Nie mogłam nic lepszego zrobic ni z wyjsc na zewn atrz.

Spi ełam wi ec pospiesznie włosy, wło zyłam list do kieszeni i szybko wyszłam z budynku.

G dy byłam ju z na zewn atrz, wspi ełam si e na wzgórza id ac bardzo kret a scie zk a i mijaj ac oliwki, drzewa

laurowe oraz posiadłosci willowe, z dala od powszechnie znanej drogi Gardesana.

R anek wstał promieniscie. W inne dni miałam zwyczaj zatrzymywac si e po ka zdych stu krokach,

oczarowana wspaniałym widokiem, który mi oferowały jezioro i dostojnie pi ekna Wyspa Garda. Delikatny

bł ekit wody orzezwiał mnie; i jak dziecko patrzy podziwiaj ac swojego dziadka, tak ja patrzyłam z podziwem

młodego człowieka na tamt a szar a Góre Baldo, która wyrastała po drugiej stronie jeziora, wznosz ac si e

od 64 m nad poziomem morza do wysokosci 2200 metrów.

D zisiaj, nie miałam oczu dla tego wszystkiego. Id ac przez kwadrans, pozwoliłam sobie machinal-

nie usi asc nad brzegiem opieraj ac si e o dwa cyprysy, gdzie dzie n wczesniej czytałam z wielk a przy-

jemnosci a „Pann e Teres e”. Po raz pierwszy widziałam w cyprysach symbol smierci, rzecz, na któr a nigdy

nie zwracałam wi ekszej uwagi na południu, gdzie tak czesto si e je spotyka.

W yci agn ełam list. Brakowało podpisu. Jednak bez najmniejszej w atpliwosci było to pismo Ani. Bez

spiralnego du zego S i tego francuskiego T, które zwykle irytowały pana G. Styl nie był jej. Nie był taki

jak było to w jej zwyczaju. Ona dobrze wiedziała jak rozmawiac i smiac si e z tymi niebieskimi oczami

i wdzi ecznym nosem.

T ylko kiedy rozmawialismy o sprawach religijnych stawała si e zgryzliwa i wpadała w ten nieuprzejmy

ton jak w tym liscie. (Teraz sama weszłam w ten sam podekscytowany ton).

O to on - list zza grobu od Ani V., słowo w słowo, tak jak go czytałam we snie:

strona 2

„List zza grobu”

K laro! Nie módl si e za mnie! Jestem potepiona. Jesli Ci to mówi e i je zeli podaj e Ci

szczegółowe informacje dotycz ace pewnych okolicznosci mojego potepienia, nie mysl, ze

czyni e to z przyjazni. Tutaj nikogo ju z wi ecej nie kochamy. Wykonuj e to jako „czesc tej

Siły, która zawsze chce zła, a zawsze czyni dobro”.

P rawd e mówi ac, chciałabym równie z Ciebie widziec tu, gdzie pozostan e na zawsze. ( 1 )

N ie b adz zaskoczona moj a intencj a. Tutaj wszyscy myslimy w ten sam sposób. Nasza

wola skamieniała w złu * w tym, co wy nazywacie złem. Nawet je zeli czynimy cos

„dobrego”, jak ja teraz otwieraj ac Ci oczy na temat piekła, nie robimy tego z dobr a

intencj a. ( 2 )

P ami etasz jeszcze: Min eły 4 lata od czasu jak si e poznałysmy w M. Miałas 23 lata

i ju z pół roku pracowałas w biurze kiedy tam przyszłam. Wiele razy wybawiałas mnie

z kłopotów; czesto dawałas mi dobr a rad e. Ale czym jest to, co nazywa si e „dobrem”!

Chwaliłam wtedy twoj a „dobroczynnosc”. To smieszne... Twoja pomoc wypływała z czystej

ostentacji, jak ja ju z wczesniej podejrzewałam. Tutaj nie rozpoznajemy dobra w nikim!

Znałas moj a młodosc. Teraz wypełni e pewne luki.

W edług planów moich rodziców nie miałam nigdy istniec. Byli oni beztroscy przyczy-

niaj ac si e do mojego nieszczesnego poczecia.

M oje dwie siostry miały ju z 15 i 14 lat, kiedy przyszłam na swiat. Chciałabym si e

nigdy nie narodzic! Chciałabym móc si e unicestwic i uciec od tych m ak! Byłoby to

nieporównywaln a przyjemnosci a, gdybym mogła przestac istniec tak, jak ubranie spalone

na popiół przestaje istniec. ( 3 ) Lecz konieczne jest, abym istniała; jest konieczne, zebym

była tak a jak a siebie uczyniłam, z całym złem, jakie tkwiło we mnie na ko ncu mojego

zycia.

K iedy moi rodzice, jeszcze samotni, przeprowadzili si e ze wsi do miasta, utracili kontakt

z Kosciołem. Tak było lepiej. Utrzymywali oni przyjacielskie stosunki z osobami, które

porzuciły Religi e. Spotykali si e na ta ncach i sko nczyło si e na tym, ze „musieli” si e pół

roku pózniej pobrac. Podczas slubu tylko kilka kropel wody swi econej spadło na nich,

własciwie tylko po to, aby przyci agn ac moj a matke na niedzieln a Msze kilka razy w roku.

Ona nigdy nie nauczyła mnie prawidłowo si e modlic. Wyczerpywała wszystkie swoje siły

w troskach dnia codziennego, nawet wtedy, gdy sytuacja nie była zła.

S łowa takie jak modlitwa, Msza, woda swi econa, kosciół, pisze jedynie z gł ebokim

wstretem i nieporównywaln a odraz a. Gł eboko nienawidze tych, którzy uczeszczaj a do

koscioła, zarówno ludzi jak i w ogóle rzeczy z nim zwi azanych. Wszystko powraca, aby

nas dreczyc. Ka zde zrozumienie otrzymane w chwili smierci, ka zde wspomnienie z zycia,

które znamy, przemienia si e w pal acy płomie n. ( 4 )

I wszystkie te wspomnienia ukazuj a nam smutn a stron e tych łask, które odrzucilismy.

Jak nas to dreczy! Nie jemy, nie spimy, ani nie chodzimy na własnych nogach. Duchowo

przykuci, my potepie ncy przygl adamy si e przera zeni naszemu niedoskonałemu zyciu,

wyj ac i zgrzytaj ac zebami, dreczeni i wypełnieni nienawisci a.

Czy mnie słyszysz?

Tu-

taj pijemy nienawisc jak wod e. Nienawidzimy siebie nawzajem. ( 5 )

C hc e, abys zrozumiała, ze bardziej ni z cokolwiek nienawidzimy Boga.

T amci błogosławieni w niebie powinni Go kochac, poniewa z stale Go widz a w Jego

najbardziej majestatycznym pi eknie. To czyni ich szczesliwymi nie do opisania. My to

wiemy, a ta wiedza nas rozwsciecza. ( 6 )

strona 3

„List zza grobu”

L udzie na ziemi, którzy poznaj a Boga poprzez Jego stworzenia i Jego Objawienie, mog a

Go kochac, ale nie s a zmuszeni, aby tak czynic. Wierz acy * mówi e to z wsciekłosci a

* który kontempluje i rozmysla o Ukrzy zowanym Chrystusie b edzie Go kochał. Lecz

dusza, do której zbli za si e Bóg, jako straszny Msciciel i S edzia, poniewa z został przez ni a

odrzucony, nienawidzi Go tak, jak my Go nienawidzimy. ( 7 ) Nienawidzi Go cał a sił a swej

złej woli. Nienawidzi Go wiecznie, ze wzgl edu na fakt, ze zako nczyła swoje ziemskie zycie

odrzucaj ac Boga. I ta przewrotna wola nigdy nie b edzie cofni eta, ani my jej nigdy nie

cofniemy.

C zy pojmujesz teraz dlaczego piekło powinno byc wieczne?

Poniewa z nasza zat-

wardziałosc nigdy nie topnieje, nigdy si e nie ko nczy.

Z muszaj ac si e, musze dodac, ze Bóg jest nadal miłosierny wobec Ciebie. Powiedziałam

„zmuszam si e”. Powód jest taki; pomimo, ze pisze ten list, nie jest mo zliwe, abym kłamała,

chocia z chciałabym. Pisze na tym papierze wiele informacji sprzecznych z moj a wol a.

R ównie z potok obelg, który chciałabym wyrzucic z siebie, musze połkn ac. Bóg był

dla was miłosierny nie pozwalaj ac naszej woli, aby spowodowała to wszystko zło, które

pragn elibysmy uczynic. Gdyby nam pozwolił, zwi ekszylibysmy niezmiernie nasz a win e

i kare. Pozwolił nam umrzec przedwczesnie * tak jak to stało si e ze mn a * lub wprowadził

łagodz ace okolicznosci. Nawet teraz On jest miłosierny i nie zmusza nas, abysmy si e do

Niego zbli zali, zatem pozostajemy w tej odległej czesci piekła, która zmniejsza nasze m eki.

( 8 )

K a zdy krok bli zej Boga przyniósłby mi wi eksze cierpienia ni z ty bys odczuwała chodz ac

tu z przy ogniu. Byłas przestraszona kiedy pewnego razu powiedziałam Ci, gdy spacero-

wałysmy, co ojciec powiedział mi na kilka dni przed moj a Pierwsz a Komuni a sw. „Troszcz

si e o to, male nka Ani, ze dostajesz pi ekn a sukienke, reszta nie jest niczym innym jak tylko

oszustwem”. Prawie si e zawstydziłam z powodu twojego zaskoczenia. Teraz si e z tego

smiej e. Najlepsz a czesci a tego oszustwa było pozwolenie na przystepowanie do Komunii

tylko dzieciom w wieku lat dwunastu. Do tego czasu ju z własciwie zd a zyłam posi asc

przyjemnosci tego swiata i Religi e umiesciłam na ko ncu, za tym wszystkim, tak wi ec nigdy

nie traktowałam Komunii powa znie.

N owy zwyczaj pozwalania dzieciom na przyjmowanie Komunii w wieku 7 lat rozwscie-

cza nas. Staramy si e znalezc wszystkie mo zliwe sposoby unikni ecia tego, staraj ac si e

przekonac ludzi, ze aby udzielac dziecku Komunii powinno ono miec zrozumienie. Jest

konieczne, aby popełniły przedtem jakies grzechy smiertelne. „Biały” Bóg b edzie mniej

szkodliwy, ni z kiedy jest przyjmowany z wiar a, nadziej a i miłosci a, owocami Chrztu * pluj e

na to wszystko * jeszcze tak zywe w sercu dziecka.

P ami etasz, ze ju z miałam ten sam pogl ad na ziemi?

W racaj ac do mojego ojca. Jak Ci opowiadałam, on tak bardzo kłócił si e z moj a matk a,

ze bardzo wstydziłam si e tego. Ach! co to jest wstyd?

Smieszna rzecz! Dla nas wszystko

to jest oboj etne.

M oi rodzice nigdy dłu zej nie spali w tej samej sypialni. Ja spałam z matk a, a mój

ojciec w sypialni obok naszej, gdzie mógł wchodzic o dowolnej godzinie w nocy. Pił du zo

i wydawał wszystkie nasze dochody. Moje siostry były słu z acymi i potrzebowały swoich

pieni edzy, wi ec moja matka zaczeła pracowac. W ostatnim roku jej gorzkiego zycia ojciec

bił j a wiele razy, poniewa z nie dawała mu pieni edzy. Dla mnie był zawsze bardzo dobry.

Pewnego dnia, opowiadałam Ci to wszystko, a Ty byłas zgorszona moim kaprysem - co

Ci e nie gorszyło we mnie? Pewnego dnia zwróciłam dwukrotnie nowe buty, poniewa z ich

strona 4

„List zza grobu”

kształt nie był wystarczaj aco nowoczesny. ( 9 )

T ej nocy, w której apoplexia ugodziła smiertelnie mojego ojca, wydarzyło si e cos o czym

nigdy Ci nie mówiłam, poniewa z obawiałam si e nagany z twojej strony. Dzis powinnas

to wiedziec. Jest to pami etny fakt, poniewa z był to pierwszy raz kiedy moi okrutni kaci

duchowi si e ujawnili. Spałam w sypialni matki. Jej regularny oddech oznaczał gł eboki sen.

N agle usłyszałam kogos wypowiadaj acego moje imi e. Głos całkowicie nieznany mru-

czał: „Co si e stanie, jesli twój ojciec umrze?” Nie kochałam ju z wi ecej mojego ojca

od czasu kiedy zacz ał zn ecac si e nad matk a. W zasadzie, ja ju z nikogo nie kochałam:

przyczepiałam si e tylko do kogos, kto był jeszcze dla mnie dobry. Miłosc bez natural-

nego celu istnieje tylko w duszach, które zyj a w stanie łaski. A ja w nim nie byłam.

Odpowiedziałam tak temu tajemniczemu pytaj acemu: „Na pewno nie umrze.” Po krótkiej

przerwie, usłyszałam to samo dobrze zrozumiałe pytanie, nie martwi ac si e, aby wiedziec

sk ad ono pochodzi. „Bynajmniej! on nie umiera!” - pomyslałam bezczelnie. Po raz

trzeci zostałam zapytana: „Co si e stanie, jesli twój ojciec umrze?” Nagle błysn eło w moim

umysle, jak mój ojciec czesto wracał do domu pijany, złorzecz ac matce i jak zawstydzał

nas wobec s asiadów i przyjaciół! Wtedy krzykn ełam z zawzi etosci a: „Tak, to jest to na co

zasługuje! Mam nadziej e, ze umiera!” Potem, wszystko ucichło.

N astepnego ranka, kiedy matka poszła poscielic łó zko ojca, zastała drzwi zamkni ete.

Około południa otwarto je sił a. Ojca znaleziono wpół ubranego na łó zku * martwego, bez

zycia. Prawdopodobnie szukaj ac piwa na strychu przezi ebił si e. Chorował przez długi

czas. (Czy Bóg uzale zniłby swoj a decyzje od woli dziecka, któremu ten człowiek okazywał

dobroc, aby podarowac mu wi ecej czasu i dac szans e nawrócenia?)

M arta K. i Ty nakłoniłyscie mnie, abym wst apiła do „Stowarzyszenia Młodych Kobiet”.

Nigdy Ci nie mówiłam, ze traktowałam instrukcje tych dwóch dyrektorek, Pa n X., zupełnie

rozrywkowo. Uwa załam te zabawy za bardzo wesołe. Jak ju z wiesz, bardzo szybko zaj ełam

w nim wa zn a pozycj e. To mi pochlebiało. Równie z wszystkie te wycieczki zadowalały mnie

mimo, ze czasami ko nczyły si e pójsciem do Spowiedzi i Komunii. Własciwie nie miałam

nic do wyznania. Mysli i uczucia nie nachodziły mnie wtedy. Do rzeczy gorszych nie

byłam jeszcze dojrzała. Upomniałas mnie pewnego dnia: „Ani, je zeli nie b edziesz si e

wi ecej modlic, to b edziesz stracona”. Rzeczywiscie modliłam si e bardzo mało; było to

zawsze przeciwko mojej woli.

M iałas niew atpliwie powód, aby to powiedziec. Wszyscy ci, którzy płon a w piekle

nie modlili si e, albo nie modlili si e wystarczaj aco. Modlitwa jest pierwszym krokiem

w kierunku Boga. Zawsze jest decyduj aca. Przede wszystkim modlitwa do Tej, Która jest

Matk a Chrystusa, Której Imienia nie zezwala si e nam wymawiac. Nabo ze nstwo do Niej

odci aga niezliczone dusze od diabła; dusze, których grzechy nieomylnie wepchn ełyby ich

w jego rece. Z wsciekłosci a pisze, b ed ac zmuszon a do tego: modlitwa jest najłatwiejsz a

rzecz a, któr a mo zna robic na ziemi. Prawd e mówi ac, jest to najłatwiejsza droga, jak a dał

nam On do zbawienia.

T ym, którzy modl a si e stale, Bóg daje ci agle po trochu tak wiele swiatła i umocnienia,

ze nawet ton acy grzesznik mo ze byc przez modlitw e ostatecznie wyci agni ety, nawet jesli

zanurzył si e w błocie po szyj e. W ostatnich latach mojego zycia, zupełnie si e nie modliłam;

w ten sposób byłam pozbawiona łask, bez których nikt si e nie mo ze zbawic.

T utaj ju z nikt nie otrzymuje zadnej łaski. Nawet je zeli bysmy j a otrzymali, odrzu-

cilibysmy j a z nienawisci a. Wszystkie wahania ziemskiego zycia sko nczyły si e i s a poza

nami. W ziemskim zyciu człowiek mo ze przechodzic ze stanu grzechu do stanu łaski.

Ze stanu łaski mo ze popasc w stan grzechu. Czesto upadałam przez słabosc; rzadko

strona 5

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: