full version(1).pdf

T A J N E I P O U F N E S E K R E T Y H I S T O R I I

Jan Kochańczyk

Roman Polański

i jego sztuka przetrwania

Co się dzieje,

gdy spadają anioły...

projekt okładki: e-bookowo

ISBN 978-83-63080-28-0

Wydawca: Wydawnictwo internetowe e-bookowo

www.e-bookowo.pl

Kontakt: wydawnictwo@e-bookowo.pl

Wszelkie prawa zastrzeżone.

Kopiowanie, rozpowszechnianie części lub całości

bez zgody wydawcy zabronione

Wydanie I 2012

Jan Kochańczyk

Roman Polański i jego sztuka przetrwania

K RAKÓW I DZIECKO WOJNY

Koszmarne dziecinne przeżycia kształtowały człowieka

i artystę.

Od grudnia 1939 roku rodzina przyszłego sławnego re-

żysera musiała nosić białe opaski z nadrukowaną niebie-

ską gwiazdą. Potem chłopca rozłączono z rodziną. Nau-

czono ukrywać się na widok każdego niemieckiego mun-

duru. Wkrótce matka zniknęła. Nikt jeszcze nie zdawał

sobie sprawy z grozy słowa: Oświęcim. W połowie 1941

roku było już jednak jasne, co oznacza słowo getto. Wtedy

nawet sześcioletnie dzieci wiedziały dobrze, co to jest „ła-

panka” i nie dziwiły się, że najbliżsi krewni czy znajomi

nagle przestają istnieć.

Roman, wychowany w żydowskiej, ateistycznej rodzi-

nie, nie wyglądał na Żyda. Żeby chronić chłopca, rodzice

oddali go do polskiej rodziny Wilków, poza gettem, na

„przechowanie”. Roman często wracał stamtąd do getta.

Od reszty miasta oddzielały dzielnicę żydowską w niektó-

rych miejscach tylko druty kolczaste. „Jak pamiętam, od-

stępy miedzy drutami wynosiły mniej więcej 20 – 25 cen-

tymetrów w pionie, a w poziomie były gęstsze, 8 – 10 cen-

Jan Kochańczyk

Roman Polański i jego sztuka przetrwania

tymetrów. Ale my byliśmy mali! Rozpychaliśmy druty

i czołgaliśmy się pod tym najniżej położonym. Wcześniej

rozgrzebywaliśmy pod nimi ziemię, żeby otwór był więk-

szy”.

Chłopiec wracał do getta, bo byli tam jego rodzice,

przyjaciele, całe jego życie. Niepokoił się o bliskich, bo

w wieku 8 – 9 lat wiedział już dobrze, co znaczy słowo:

wywózka. Ojcu i przyjaciołom przez cały czas pierwszych

okupacyjnych miesięcy groziła wywózka do obozu kon-

centracyjnego. Pewnego razu znowu udało mu się dostać

do getta.

„Był gorący, słoneczny dzień, na ulicach nie widziałem

żywej duszy – pisze w swoich wspomnieniach Roman Po-

lański. – Cała okolica opustoszała. Tylko dwóch uzbrojo-

nych esesmanów przechadzało się spokojnie w oddali po

drugiej stronie drutów kolczastych. Dookoła panowała

złowieszcza cisza. Przez śmierdzący korytarz wpadłem do

naszego pokoju. W domu nie było nikogo”.

***

Sześciolatek błąkał się po ulicach Krakowa, potem

ukrywał na wsi.

Zanim dowiedział się, że matka zginęła w Oświęcimiu,

a ojciec zdołał cudem uratować się w Mauthausen, dzie-

ciak poznał już tajemnice walki o byt, podstępne pułapki

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: