geriatria.docx

(30 KB) Pobierz

Gerontologia  to wielodyscyplinarna nauka dotycząca wszystkich aspektów starzenia się: biologicznego, psychologicznego, socjologicznego i demograficznego.

Geriatria (gerontologia kliniczna) jest dziedzina  medycyny dotyczącą fizjologicznych i patologicznych aspektów  starzenia się człowieka oraz problemów klinicznych starszego wieku.

Starzenie się to  długotrwały i nieodwracalny proces fizjologiczny w rozwoju człowieka.

Procesy starzenia rozpoczynają się u człowieka w wieku średnim i nasilają się z upływem czasu, jest to wiec zjawisko dynamicznie przebiegające w czasie.

Końcowym okresem starzenia się jest śmierć.

Starzenie charakteryzuje niemożność utrzymania homeostazy w warunkach fizjologicznych.

Cechy procesu starzenia się:

-powszechność

-progresywność

-długotrwałość  (początek śmierci)

-trójwymiarowość (gatunku, osobnika, populacji)

-trójpłaszczyznowość (biologiczna. Psychologiczna, społeczno-socjalna)

-mierzalność

-inwolucyjność (na poziomie ultrastruktury, komórki, tk, układu)

-złożoność etiologii

 

Mierzalność:

-ocena subiektywna – mam tyle lat na ile wyglądam

-wygląd zewnętrzny

-wiek biologiczny

-wiek sprawnościowy

-wiek metrykalny

 

Ocena starości populacji:

-przeciętna długość życia (zależność od historii i środowiska)

-przeciętne dalsze trwanie życia (wskaźnik prognostyczny)

-udział w % osób starszych w populacji

 

Starzenie się społeczeństwa:

-zmniejszenie liczby urodzeń

-wzrost długości życia

 

Przeciętne trwanie życia w Polsce w 2008 roku wyniosła:

-mężczyźni 71.3 lat

-kobiet 80 lat

 

W ciągu 10 lat wydłużyło się blisko 3 lata. Na początek XXI wieku wyniosło 55 lat.

Długość trwania życia:

-cechy genetyczne

-warunki bytowe

-styl życia

-poziom opieki zdrowotnej

-stan środowiska

 

Wielochorobowość 3,8 przewlekłych stanów chorobowych jednocześnie u  jednej  starszej osoby w Polsce wg GUS.

Wszystkie teorie starzenia  można podzielić na:

-teorie zaprogramowanej śmierci zakładają że czas życia organizmu jest odliczany prze biologiczne zegary. Kiedy zegary odliczają pewną liczbę włącza się proces samobójczej śmierci organizmu.

-teorie kumulacji błędów wina obarczają negatywny wpływ środowiska. Czynniki mutagenne powodują błędy w kopiowaniu genów, w pewnym momencie procent błędów przekracza  pewien poziom, którego organizm nie potrafi już zapewnić, co doprowadza do śmierci.

 

Przyczyny starzenia się:

-czynniki determinujące (genowe oraz metabolizm własny)

-czynniki modyfikujące starzenie tj.:

*czynniki osobnicze – choroby, otyłość

*czynniki środowiskowe- ze stylem życia ( powietrze, woda, leki)

*obciążenia psychiczne- stresy

*warunki socjalno-społeczne i aktywność człowieka (rodzinna, zawodowa)

 

Cel: niezależność osób starszych jest priorytetowym zadaniem w geriatrii.

Prewencja gerontologiczna:

-wczesność

-długotrwałość

-ukierunkowana na wszystkie płaszczyzny starzenia się (biologiczne, psychiczne, socjalne)

 

Cel: osiągnięcie max długości życia 120 lat w zdrowiu i sprawności.

ORGANIZACJA OPIEKI NAD OSOBAMI STARSZYMI

Typowe cechy osób starszych:

-wielochorobowość, niepełnosprawność  (polipragmazja)

*chorują na 3-4 choroby przewlekłe

*zażywają przewlekłe 4-5 leków

-brak samodzielności

-powyżej 65 r,ż 2% to osoby obłożnie chore, stale pozostające w łóżku, a 17% to ludzie mający poważne problemy w zakresie poruszania się

 

Zaledwie 7% osób w wieku powyżej 75 nie zgłasza żadnych schorzeń przewlekłych.

Na warunki zdrowotne i społeczne nakładają się: warunki mieszkaniowe, sytuacja rodzinna i wsparcie otoczenia.

Po 75 zdecydowanie częściej pojawia się zniedołężnienie i tzw. wielkie problemy geriatryczne do których zaliczamy:

-upadki i złamania na tle osteoporozy

-otępienie i depresja

-omdlenia

- nietrzymanie moczu i stolca

-odleżyny

Zadania lekarza rodzinnego:

-opiekuje się pacjentami w wieku podeszłym wg tych samych zasad jakie stosuje się w stosunku do innych osób dorosłych

-niektóre oddziały NFZ premiują lekarzy rodzinnych poprzez przydzielanie im wyższego wskaźnika kapitalicyjnego za opiekę nad osobą starszą

 

Instytucje realizujące opiekę długoterminową w Polsce:

-opieka zdrowotna -NFZ

- pomoc społeczna

 

Opieka długoterminowa domowa realizowana w:

1)  ramach systemu opieki zdrowotnej poprzez:

-pielęgniarkę środowiskowo-rodzinną pod nadzorem lekarza POZ

-pielęgniarkę domową (kontrakt na pielęgniarska opiekę długoterminową)

2) ramach pomocy społecznej przez:

-opiekunkę środowiskową (usługi opiekuńcze, gospodarcze i pielęgnacja podstawowa)

-pielęgniarkę lub innego terapeutę (usługi opiekuńcze specjalistyczne)

 

Opieka długoterminowa instytucjonalna:

1)realizowana w ramach systemu opieki zdrowotnej:

-oddziale szpitalnym dla przewlekle chorych

-zakładzie opiekuńczo-leczniczym (ZOL)

-zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym (ZPO)

-hospicjum

2) w ramach pomocy społecznej w :

-domu pomocy społecznej

Opieka półstacjonarna:

1)realizowana w ramach opieki zdrowotnej:

-w oddziale dziennym

2)w ramach pomocy społecznej:

-dziennym domu pomocy społecznej

 

AKTYWNOŚC FIZYCZNA SENIORÓW

Starzenie się może mieć różny przebieg. Może być ono:

-pomyślne wolne od chorób, stymulowane pozytywnym wpływem środowiska

-fizjologiczne o powolnym postępującym narastaniu deficytów

-patologiczne w którym spadek sprawności jest przyspieszony przez chorobę, czynniki psychologiczne i środowiskowe

 

Profilaktyka gerontologiczna:

-chroni zdrowie człowieka starego a nie przed starością

-zajmuje się eliminacja biologicznych i społecznych czynników zagrażających zdrowiu i przyspieszających proces starzenia się

 

Czynniki ryzyka przyspieszonej starości:

1)biologiczne:

-spadek aktywności ruchowej

-przeciążenie układu nerwowego –cywilizacja

-niewłaściwa dieta- nadmiar kalorii, spadek białka i witamin

-alkoholizm, nikotynizm, lekomania

2)społeczne

-przejście na emeryturę

-izolacja społeczna i psychiczna

-brak odpowiednich form rekreacji

-niewłaściwe nastawienie do starości i osób starszych

-nieuświadomienie w zakresie geriahigieny

 

Przy odpowiednim dozowaniu rekreacja ruchowa może wyeliminować większość z podanych czynników ryzyka.

Wg prof. Pędlicha aktywność fizyczna seniorów powinna być różnicowana:

-aktywność rekreacyjna (czynny wypoczynek)

-prewencyjna (zorganizowane, kompleksowe programy aktywności)

-leczniczo-rehabilitacyjna (zorganizowana i dostosowana do sytuacji zdrowotnej danego pacjenta w celu przywrócenia sprawności lub zapobieganiu utracie)

 

Aktywność fizyczna podejmowana w młodości i okresie dojrzałości  jest kontynuowana często do późnej starości, zaś regularnie wykonywana gimnastyka, jazda na rowerze, pływanie pozostają nadal główna formą aktywności fizycznej.

Regularne ćwiczenia między 60 a 75 zmniejszają wskaźnik śmiertelności.

WHO podział seniorów  na grupy aktywności fizycznej:

-zdrowi, sprawni fizycznie, samodzielni, wszystkie formy aktywności

-osoby chore przewlekle, niezależne, niesamodzielne, aktywność fizyczna poprawia sprawność i zapobiega niezależności

-osoby chore, niesprawne, zależne od innych, właściwy dobór ćwiczeń pozwala na poprawę samodzielności, w niektórych czynnościach życia codziennego

 

Narodowy Program Zdrowia – tworzenie warunków do zdrowego i aktywnego życia osób starszych

Efekty regularnej aktywności ruchowej u osób starszych:

-poprawa ogólnego samopoczucia jakości życia

-pomoc w zachowaniu samodzielności

-zmniejszenie ryzyka pewnych chorób (osteoporoza, depresja, udar mózgu, nadciśnienie tętnicze)

-zminimalizowanie niepełnosprawności, poprawa wydolności fizycznej

-złagodzenie bólu, stresu

-ograniczenie samokontroli i izolacji społecznej

 

Zasady przy wprowadzaniu aktywności fizycznej:

-formy aktywności powinny być dostosowane do osób starszych

-najważniejsze jest podjecie decyzji o rozpoczęciu ćwiczeń oraz jej utrzymaniu

-regularność ćwiczeń

-należy korzystać z okazji sprzyjających do ruchu

-poleca się pływaniem spacery, gimnastykę

-wskazane są tzw, sporty rodzinne

 

Ważny jest: rodzaj ćwiczeń, czas trwania, częstotliwość, natężenie.

Bezwzględne p/wskazania do ćwiczeń:

-niewyrównanie choroby serca (niedokrwienna, wady serca, znaczne powiększenie serca, nasilone zaburzenia rytmu serca)

-niewyrównana cukrzyca, nadczynność tarczycy

-nadciśnienie tętnicze

-duża anemia

-ostre choroby zapalne

Intensywność ćwiczeń osób starszych:

-max częstość serca zależy od wieku (max częstość serca =220 – wiek w latach)

-wysiłek fizyczny powinien się mieścić w przedziale 50-60% max częstotliwości serca

 

BADANIE

Trudności wynikające:

-wielochorobowośc

-polipragmazja –wiele sposobów leczenia np. wiele leków

-współistniejące  powikłania chorób i leków

-niestabilność środowiska wewnętrznego –homeostazy

-interakcja procesów chorobowych i fizjologicznego starzenia się

 

Geriatria uwzględnia warunki:

-zdrowotne

-środowiskowe

-psychiczne

-socjalno-społeczne

 

Całościowa ocena geriatryczna:

-rozpoznanie wszystkich problemów zdrowotnych, środowiskowych i socjalnych

-ustalenie priorytetów terapii z uwzględnieniem opinii chorego i realnych możliwości

-unikanie jatrogenności (szkodliwego efektu)

-skoordynowana terapia farmakologiczna ze stylem życia, aktywnością fizyczna, dietą i psychoterapia

 

Kompleksowa opieka geriatryczna:

-sprawności w zakresie podstawowych i złożonych czynności  życia codziennego (ADL, IADL)

-zagrożenia upadkami (test Tinetti)

-ocena stanu psychicznego:

*ocena funkcji poznawczych czyli otępienia przy pomocy skali  MMSE lub AMTS

* w kierunku wykrywania obecności zaburzeń psychicznych np. depresji przy użyciu skali GDS

-ocena środowiskowo-rodzinna (mieszka sam, z rodziną)

-materialne

-zaburzenia poznawcze:

*otępienie, depresja, cukrzyca, leki

*określają rodzaj terapii: polecenie proste, indywidualne, powtarzane, pokazane

-zaburzenia równowagi:

*test UP and GO ( wstań i idź)

*skala Tinetti (równowaga chód)

*skala równowagi Berga

*skala Loveta

*zakres ruchu w stawie

*skala bólu n. VAS

 

Użycie skal pozwala na:

-ocenę zakresu funkcjonowania osoby starszej

-monitorowanie stanu zdrowia seniorów i wczesne wykrycie otępienia, depresji, niesprawności

 

ZMIANY W NARZĄDACH ZWIĄZANE Z PROCESEM STARZENIA SIĘ

Układ oddechowy:

-upośledzenie wentylacji płuc w samej tk płucnej, w układzie kostno-mięśniowym klp:

*zwyrodnienie w stawach i skostnienie w chrząstkach żeber

*przykurcz mięśni międzyżebrowych, grzbietu i przepony

*przeciążenie mięśni pomocniczych

- w tkance płucnej:

*zmniejszenie się elastyczności oraz większa objętość pęcherzyków

*miażdżyca naczyń płucnych i zmiany w ścianie pęcherzyków pogarszają wymianę gazów

...

Zgłoś jeśli naruszono regulamin