11. Zasady budowy wykopow i nasypow drogowych.pdf

Ogólne zasady wykonywania wykopów i nasypów

Podstawową zasadą wykonywania wykopów jest wykonywanie ich w kierunku wznoszenia

się niwelety osi torowiska, co umożliwia naturalny odpływ wód opadowych z wykopu.

Sposoby odspajania gruntów w wykopach:

• przy użyciu koparek lub koparko-ładowarek

• przy użyciu zgarniarek spycharek i równiarek

Wykonywanie wykopów

Wykonywanie wykopów w warunkach typowych

Sposób wykonywania wykopów zależy od posiadanych przez wykonawcę środków

technicznych oraz rodzaju i ilości gruntów na trasie robót. Wyróżniamy:

• metodę warstwową (podłużna)

• metodę czołową (poprzeczna)

Wybór sposobu zależy od jego długości i głębokości, właściwości geotechnicznych gruntu,

ukształtowania terenu i układu geologicznego warstw.

Wybór środków mechanicznych jak spycharki, zgarniarki, koparki i równiarki zależy od

spójności, ciężaru i ilości gruntu do wydobycia.

2.1

Wykonanie wykopów metodĄ czołowĄ

Wykop wykonuje się od razu na całej szerokości przekroju poprzecznego, a front robót

stopniowo przesuwa się wzdłuż wykopu (roboty mogą być rozpoczęte z jednego lub

równocześnie z obu końców danego odcinka wykopu).

2.1.1

strzałki – kierunek transportu ziemi, liczby – kolejne objętości mas ziemnych

Do zalet możemy zaliczyć możliwość wykonywania wykopu warstwami dużej głębokości

(racjonalne wykorzystanie koparek), do wad mały front robót (wolny postęp). W związku

z tym sposób czołowy stosowany jest głównie w terenie mocno pofałdowanym oraz w terenie

podgórskim i górskim, przy wykonywaniu krótkich i głębokich wykonów. Najczęściej

prowadzi się je na stokach bocznie pochylonego terenu, w tzw. przekrojach odcinkowych.

W niektórych przypadkach w celu zwiększenia frontu robót, jeżeli głębokość wykopu na to

pozwala można wykonywać wykop w sposób piętrowy. Polega on na tym, że jest

wykonywany jednocześnie w dwóch lub więcej poziomach. Z każdego poziomu należy

zapewnić niezależną drogę wywozową oraz niezależne odprowadzenie wód opadowych, przy

czym woda spływająca z górnego poziomu nie powinna pogarszać warunków pracy

w wykopie dolnego poziomu.

Metodę czołową wykorzystuje się również przy poprzecznym przerzucie ziemi wydobywanej

ze zbocza.

Wykonanie wykopów metodĄ warstwowĄ

Warstwowa metoda wykonywania wykopu różni się od poprzedniej tym, że roboty mogą być

rozwinięte od razu na całej długości wykopu. Wykop w tej metodzie można wykonywać:

2.1.2

warstwami niewielkiej grubości – cienkie warstwy, grubości kilkunastu centymetrów

od razu na całej szerokości przekroju poprzecznego. Zaleca się zastosowanie

równiarek, spycharek, zgarniarek itp. Maszyn, wymagających dużej powierzchni lub

długości frontu robót naładowanie przesuwanego lub przewożonego urobku.

za pomocą podłużnych wąskich przekopów – przekop wykonuje się na całej długości

wykopu, o wymiarach skrajni taboru, używanego do transportu mas ziemnych, lub

o szerokości wysięgnika koparki, która przebija się przez dany wykop przejściami

podłużnymi. Następnie przekop ten jest rozszerzany stopniowo na całą szerokość

wykopu. Grubość warstwy wynosi 1,5 – 2 m zależnie od rodzaju sprzętu.

Pierwsze przejście koparki wykonuje się przy skarpie, a drogę wywozową urządza poza

krawędzią skarpy wykopu. Drogę tą przerzuca się następnie do przekopu dla wywożenia

ziemi z przejścia 2 koparki itd.

Według drugiego schematu, przejście pierwsze koparki urządza się w środku wykopu,

magazynując chwilowo wydobytą ziemię na zewnątrz, po czym w przekopie tym urządza się

drogę wyjazdową dla środków transportowych wywożących masy ziemne z przekopów 2 i 3.

Następnie drogę tą urządza się kolejno w dalszych przekopach. Schemat ten stosuje się gdy

drogi wywozowej nie można urządzić na zewnątrz wykopu.

Zaletą metody warstwowej jest możliwość rozwinięcia robót na szerokim froncie oraz

zapewnienie przelotowego ruchu środków transportowych, użytych do wywożenia ziemi

wydobytej z wykopu.

Jeżeli wykop jest wykonywany sposobem czołowym, samochód pod naładunek ustawia się

tyłem za koparką, jeżeli zaś wykop ten jest wykonywany sposobem podłużny, to samochód

po naładunek jest ustawiony z boku, a ruch jego odbywa się wzdłuż wykopu.

Profilowanie skarp, tj. nadanie im prawidłowych kształtów, powinno odbywać się od razu po

przejściach maszyn. Jeżeli podczas wykonywania robót w którymkolwiek przekroju

poprzecznym nastąpi lokalne obsunięcie się skarpy (AB) , świadczy to o tym, że na danym

odcinku kąt pochylenia skarpy nie zapewnia jej stateczności. W takim przypadku należy

załagodzić pochylenie skarpy, kształtując je wg linii AC.

Jeżeli w czasie wykonywania robót w wykopie zostanie odsłonięta warstwa wodonośna lub

jakiekolwiek źródełko wody zaskórnej, to należy wodę przesączającą się lub spływającą do

wykopu ująć za pomocą rowów, ścieków drenów, studzienek, rur itp. oraz odprowadzić poza

obręb wykopu, nie dopuszczając do jego nawodnienia.

Wykonywanie w trudnych warunkach geotechnicznych

Grunty ilaste, ilasto-gliniaste, lessowe lub z domieszkami pyłów mające zdolność

zatrzymywania lub podciągania kapilarnego wody zaliczane są do grupy gruntów

wysadzinowych. Właściwość ta ujawnia się wtedy, gdy są poddane w strefie przemarzania

działaniu mrozu dostatecznie długo i mają możliwość zasilania w wodę. Grunty takie

powinny być usunięte na głębokość przemarzania stwierdzoną dla danej okolicy i zastąpione

materiałem niewysadzinowym (piasek, żwir, pospółka). Najlepsze wyniki osiąga się stosując

wymianę gruntu i obniżenie zwierciadła wody gruntowej.

Przy wymianie warstw wysadzinowych nadaje się poprzeczne pochylenia rzędu 5%

w kierunku ułożonych pod rowami bocznymi drenów.

2.2

Jeżeli w wykopie występują grunty nawodnione lub kurzawki, to grunty takie należy osuszyć,

ulepszyć (np. poprzez stabilizację cementem) lub wymienić.

NASYPY

W warunkach stałego podłoża gruntowego można nasypy wykonywać wg metod:

- warstwowej (podłużnej)

-czołowej

- bocznej

Metoda warstwowa jest najracjonalniejszą metodą pod względem technicznym, gdyż równocześnie z

budową nasypu następuje równomierne i stopniowe jego zagęszczenie wskutek ciągłych przejazdów

po świeżo układanych warstwach gruntu środków transportowych oraz maszyn lub przyrządów do

zagęszczenia gruntu. Metoda ta pozwala na zastosowanie dużego frontu robót.

Grubość usypywanych warstw gruntu w przypadku zastosowania kolei lub samochodów wynosi 50-

100 cm, spycharek 6-25cm, zgarniarek 8-35cm

Metodę czołową stosuje się raczej tylko przy budowie krótkich nasypów w miejscach przekroczenia

wąskich i głębokich dolin, jeżeli ze względu na znaczne pochylenie zboczy ruch środków

transportowych po nich byłby utrudniony. Metoda ta znajduje zastosowanie (przede wszystkim) przy

budowie nasypów na terenach bagnistych, gruntach słabonośnych i ściśliwych.

Do wad tej metody należy zaliczyć mały front robót oraz trudności w równomiernym zagęszczeniu

gruntów zwłaszcza w dolnych, pochyłych jego uwarstwieniach, w związku z czym liczyć się zależy z

ewentualnością długotrwałego procesu osiadania i deformacji nasypów.

Plik z chomika:

Inne pliki z tego folderu:

Inne foldery tego chomika: